Money Monster (2016)

“The name is Lee Gates, the show is Money Monster. Without risk, there is no reward. Should I sell? Should I a loan? GET SOME BALLS!” Prima film die lange tijd zeer vermakelijk is en sterke acteerprestaties heeft. Clooney, O'Connell, Roberts en Balfe zijn uitstekend, en Jodie Foster heeft met Money Monster een vlotte thriller gemaakt die bijna nergens inzakt qua niveau en tempo. De combinatie van humor, spanning en ook nog een maatschappijkritische boodschap werkt niet altijd (zeker tegen het einde), maar door het acteerwerk en de regie van Foster komt Money Monster een heel eind.

Aardig verhaal, maar wat ongeloofwaardig gebalanceerd moralistisch uitgewerkt, met een Clooney die wel verrekte weinig moeite had om van aalgladde financial TV host te veranderen in iemand die toch begaan was met de underdog. Tis wel weer een karakterrol van 'm. Hij heeft een goeie neus voor de juiste thematiek. Ergens tussen 3 en 3,5*. Basisgedachte is als u er niks van begrijpt, hoef ik het ook niet uit te leggen wat misging. In de dop wat gebeurde in 2008, en nog steeds met allerlei financiële producten zoals derivaten.

Zooi. Ik vraag het me oprecht af hoe je zo'n interessant uitgangspunt zo goed weet te verpesten. Foster mag dan wel acteertalent hebben, voorlopig met regietalent staat ze laag in mijn boekje. Dit is een film wat een hoop Amerikaanse films fout doen. Destijds was het met Man on a Ledge hetzelfde probleem. De film begint wel goed. Clooney lijkt er zin in te hebben, en speelt lekker vlot. De eerste 5 minuten mogen er best wezen. Zodra O'Connell in beeld komt, stort de film in. En dat ligt niet aan O'Connell, in tegendeel, hij was nog 1 van de betere elementen aan de film. Het is vooral het belachelijk stompzinnige verhaal dat compleet uit de toon valt bij deze film. Waarom moet het nou toch weer bij fraude uitkomen terwijl als je de focus op de gijzeling zelf legt het veel intenser en meeslepender kan worden. Het is me een raadsel wat Foster achter de schermen doet. Bovendien heeft de film (natuurlijk) weer van die onzinnige bijplotjes die vooral saai zijn en afleiden van de interessante situatie. De film is zo zwak geworden terwijl er een leuk verhaal was. Bovendien snap ik niet dat we uiteindelijk weer een soort sympathie moeten hebben voor O'Connell. Het is vooral dom. Clooney en O'Connell doen het nog verdienstelijk, maar de rest was niet om aan te zien. Roberts maakt 0 indruk, en dan hebben we nog 5 andere rollen die de speelduur vooral rekken en geen moment interessant weten te zijn. Het is simpelweg idioot dat de film op zo'n voorspelbaar en clichématig begint uit te rollen terwijl het leuk begon. Spanning verdwijnt steeds verder met de minuut en de situaties worden steeds dommer en stompzinniger. Foster maakt er een potje van. Vooral een onbegrijpelijke film, met een suf uitgangspunt. Het is jammer dat dit soort films altijd weer op dit soort domme punten moet uitkomen.