The Girl in the Café (2005)

Prachtige film over een man die leeft voor zijn werk en geen sociaal leven heeft, tot hij een jonge vrouw in een cafe ontmoet. Twee mooie en boeiende personages die elkaar overduidelijk leuk vinden, maar hier toch wat ongemakkelijk mee omgaan (het eerste lichamelijk contact laat dan ook lang op zich wachten). Bill Nighy en Kelly Macdonald zetten hun rollen perfect neer. Ontroerend mooi.

Ik kan me toch moeilijk voorstellen dat iemand, hoe vakbekwaam ook, die zo aarzelend en extreem timide is in zijn privé leven, zo een belangrijke post krijgt toegewezen waarbij vertegenwoordigers van staatsleiders moet worden toegesproken betreffend wereldproblemen. Maar goed, Bill Nighy krijgt die rol en zoals altijd vult hij dat uitstekend in. Een mooie film die aanvankelijk naar de ontplooiing van een charmante, sympathieke, wat grappige romance kuiert, maar stilaan een andere dimensie krijgt. Kelly Macdonald overtuigt volledig als het meisje dat als het ware de stem van het volk brengt wanneer ze zonder omwegen de compromissen die bij topvergaderningen als deze worden gemaakt hekelt terwijl de pijnlijke grond van de problemen onaangeroerd blijft. Een spetterende scène het slotbanket met al die zelfvoldane prominenten. Mooie scènes zijn er anders nog wel, ook die die tussen Lawrence en Gina, twee mensen uit een andere leefwereld die het goed met elkaar kunnen vinden. "The Girl in the Café" is in zijn totaliteit een zeer genietbare film.

Een film over een verlegen hoge ambtenaar die een vrouw ontmoet in een café en haar uitnodigt om mee te gaan naar een G8 conferentie in Reykjavik. Bill Nighy vind ik wel een leuke acteur. En zijn tegenspeelster doet het ook niet onaardig. Het is wel een erg Britse film zoals het gepresenteerd wordt. En dat heeft ook wel wat. Het verhaal is helaas wel erg onwaarschijnlijk en idealistisch. Leuk voor een film maar schrijnend als je de werkelijkheid van de wereldpolitiek kent. En dat wringt mij toch wel.