Hatchet (2006)

Na vorige week het verdienstelijke derde deel van Hatchet gezien te hebben, was het vandaag de buurt aan het eerste deel. Ondanks dat ik dit deel minder vond, was het toch nog wel vermakelijk om naar te kijken (duurt met 75 minuten ook niet lang). Het verhaal is natuurlijk belachelijk, maar de uitvoering ervan is eigenlijk wel geinig. Omdat deze film een pure Horror / Komedie is, moet je hem ook met een vette knipoog bekijken. De eerste 45 minuten zijn best flauw en saai, maar bevat gelukkig wel nog wat bloot (o.a. van Mercedes McNab die een zeer dom blondje speelt. Ze heeft overigens ook bloot voor het blad Playboy geposeerd) en ook wat humoristische scenes en we zien ook nog eventjes de horroriconen Robert Englund ("A Nightmare on Elm Street" films) en Tony Todd ("Candyman" films) de revue passeren. Pas na de eerder genoemde 45 minuten komt de film pas lekker opgang en gaat de onverwoestbare Victor Crowley (de freak) met een aantal fraaie, creatieve en vooral grove kills lekker te keer op het moeras-tour groepje. Deze kills werden best aardig in beeld gebracht en het bloed spoot lekker uit de afgerukte of opengereten lichaamsdelen. Helaas duurt de film dan nog maar 30 minuten en dan is opeens de film met een abrupt einde afgelopen. De cast is zeker niet hoogstaand, maar ze deden het wel allemaal leuk en verdienstelijk en zeker de drie hoofdrolspelers Joel David Moore (in de rol van Ben), Tamara Feldman (in de rol van Marybeth) en Deon Richmond (in de rol van Marcus). Al met al leuk om eens gezien te hebben en op naar het tweede deel zullen we maar zeggen.

Juist! Dat is hoe een slasher hoort te zijn! Ik hoorde al wat goeie verhalen over Hatchet, maar goed, het zou niet de eerste keer zijn dat ik juichende verhalen hoorde over een film die me in de praktijk compleet niet lag. Maar hier bleken de positieve reacties terecht. Hatchet is gewoon heel erg leuk. Het duurt nog even een half uurtje (na de introscene dan) voordat men uiteindelijk ook belandt in de krochten van de moerassen van Louisiana waar Victor Crowley ook rondzwerft, maar zelfs in dat half uur is de introductie van de personages en de humor leuk genoeg om me niet te ergeren. En ook de killer blijkt een prima keuze, die met bruut geweld en behoorlijk wat bloed en inventiviteit de toeristen te lijf gaat. Naast een lekker tempo met genoeg actie blijft de film ook nergens echt steken in al te veel voorspelbaarheid of saaiheid, en de humor vond ik eigenlijk nergens echt flauw - toch een gevaar wat bij dit soort films op de loer ligt. Misschien is deze rechttoe rechtaan slasher kwalitatief gezien en puur objectief misschien die 4 sterren niet waard, maar ik heb er zodanig veel lol mee gehad dat ie het gewoon krijgt. Aanrader!

Meer een komedie dan een horror. Maar wel met geslaagde humor. De komische insteek weerhoudt de horror, die af en toe behoorlijk raak de kop opsteekt, ervan om heel indringend door te breken. De horror wordt enorm overdreven. Het regent bloed en de ledematen vliegen door de lucht. En hoewel sommige effecten er objectief beschouwd als echte horror uitzien, komen ze door de komische ondertoon van de film niet als goor of smerig binnen. De gore, de kills en het creatuur kunnen door hun belachelijke uitvergroting gewoonweg niet serieus worden genomen. Humor dus. Van één kant wel jammer. Zo zijn achtergrond en uiterlijk van het creatuur eigenlijk best horrorwaardig en verdiende de mismaakte misschien wel een serieuzere benadering dan dat hij hier krijgt. Die keus is niet gemaakt. Het zij zo. De andere kant is een geslaagde combinatie van horror en humor. Een combinatie die vaker niet dan wel slaagt. Gezien de hoeveelheid lachsalvo's die ik onderging, werkt de combi in deze film prima. Geslaagde humor in film is een schaars goed. Jammer dat de enge potentie van het creatuur daarvoor is opgeofferd, maar het offer heeft wel een fijne humoristische film opgeleverd.