It Started in Naples (1960)

Het was weer even geleden dat ik nog een film van “La Loren” gezien had. Zoals te zien is in veel van haar Amerikaanse films wordt opnieuw duidelijk dat de Hollywood regisseurs zich eigenlijk geen raad wisten met de natuurlijke sex appeal, die haar in de Italiaanse films zo overweldigend van het doek doet spatten. In deze film beperkt zich dat facet van deze getalenteerde comédienne tot één sexy dansje (“Carina”). Neem daar bij dat een heel erg uitgewoonde Clark Gable (in zijn voorlaatste film) haar tegenspeler is en het is al gauw duidelijk dat echte romantiek het kind van de rekening wordt. Nog los van het feit dat zowat alle Amerikaanse vooroordelen over het “onordelijke” leven in Italië in het verhaal zijn verwerkt. Toch nog wel een voldoende als eerbetoon aan Sophia Loren én vanwege de fraaie beelden van Capri.

Matige film over een Amerikaanse man die naar Italië reist om de zaken van zijn overleden broer te regelen, die daar getrouwd was. Een mager verhaaltje dat ook niet echt weet te boeien en waarbij de romance ook mager uitgewerkt is. Hierbij helpt het ook niet dat er niet echt sprake is van chemie tussen Clark Gable en Sophia Loren. Een paar grappige dialogen en ook het jongetje is wel leuk. Mooi opgenomen op het eiland Capri.

Ook deze kwam ik vorige week tegen in een krat vol met oudjes, en buitenlands spul in de kringloop van Emmeloord waarop ik gewoonweg besloot mee te nemen wat iets leek. Daar behoorde ook deze toe, een keuze vooral ingegeven door de cast in de vorm van Gable en Loren. Bij thuiskomst had ik al geconcludeerd dat de film geen hoogvlieger was, desalniettemin toch even geprobeerd. Desondanks heeft It Started in Napels bij aanvang best een aardige charme vooral ingegeven door het tijdsbeeld, de auto's de straten met het typische Italiaanse gekwetter maar vooral natuurlijk de prachtige locaties in de vorm van Italië, duh, Napels en Capri. Het is in één woord prachtig! Duidelijk en tegelijkertijd simpel is het verhaal rond Hamilton die de zaken van zijn overleden broer komt regelen maar op heel wat meer stuit en zelfs zijn eigen leven ziet veranderen. En dan heb je heel wat... ...maar toch ook niet want de beslommeringen binnen de driehoek verhouding Hamilton, Lucia en Nando stijgen nergens boven cliche uit en in sommige gevallen staat de typische Italiaanse hysterie, de drukte en het eerder genoemde gekwetter, best wel tegen. De fraaie rondingen van La Loren ten spijt. Net als Nando die best grappige momenten heeft maar net zo goed irritant kan zijn. Ondertussen blijft Capri de ware reden om te kijken, en tevens het hoofdkarakter van de film, want het einde kan de film ook niet redden aangezien deze behoorlijk voorspelbaar is. Zoals reeds door andere gebruikers gemeld, en inmiddels ook door mij, is er weinig bijzonders aan deze film, buiten het kleurrijke en toeristische Capri, en kan deze gerust overgeslagen worden.