Wilde Mossels (2000)

Een sfeervolle film. Het grauwe, sombere beeld past er goed bij. Ik vind 'm echter ook een beetje saai. Ik bleef niet constant geboeid. Anderzijds vind ik de rust en de omgeving waarin weinig gebeurt, ook wel wat hebben. Zelf woon ik in de stad, maar ik houd eigenlijk niet van drukte en ik vind het dorpsleven vaak wel leuk om te zien. Ook omdat het zo anders is dan ik ken. Al met al vind ik dit een vrij mooie film en goed gespeeld, maar ik ben niet omver geblazen. Voldoende. 3*

Vorige week bij Omroep Zeeland deze film na jaren weer eens gezien. En hij is opvallend goed geconserveerd gebleven. Erik de Bruijn schetst een beklemmend beeld van het leven op een Zeeuws dorp, in dit geval Bruinisse, op het einde van de jaren '90. Je kan er geen kant op, de verveling druipt er van af en dan ga je maar een beetje voor de cafetaria hangen met een biertje. De hoofdpersoon Leen wil wel weg, maar hij is onmachtig. Als een wilde mossel, die ook maar op zijn plek blijft liggen. Maar gelukkig zit er veel vaart en humor in de film, dat laatste met name dankzij Frank Lammers, die bij zijn debuut meteen een ijzersterke rol neerzet als mosselvisser. Ter ondersteuning van het verhaal en het puike acteerwerk: Mooi geschoten plaatjes, op voornamelijk Schouwen Duiveland; het Zeeuws dialect, wat voor veel acteurs een onbegaanbaar pad is, komt aardig uit de verf en de muziek is geweldig. Nashville Pussy live in het Motor clubhuis van MC Zierikzee, hoe geil wil je het hebben? En met een paar geweldige nummers van Nuff Said (met Marijn Dorleijn van Moss zag ik op de aftiteling) is het Zeeuwse feestje compleet. Ruim 20 jaar geleden hing er in podium 't Beest in Goes een poster met de oproep als figurant mee te spelen in Wilde Mossels. Blijkbaar had ik toen iets beters te doen. Wat 'ek dih noe spiet van, hosternokke