Children of the Corn: Revelation (2001)

Een jonge vrouw bezoekt het verlaten appartement van haar oma en ontdekt dat zich daar vreemde kinderen schuilhouden... Deel een tot en met zes, alsmede de matige TV-remake, had ik al gezien. Om de cirkel rond te maken besloot ik dit zevende deel te bekijken met de laagste verwachtingen die je kunt bedenken. De complete Children of the Corn-reeks is matig. Nergens is een uitblinker te bekennen. Revelation sluit daar perfect op aan. Het begin van de film is nog best aardig te noemen. Daarna zakt de boel in. Het wordt allemaal zo standaard. Enge kinderen die ineens verschenen en net zo snel weer verdwenen zijn. En de gewoonlijke portie onnodige blote borsten mag natuurlijk ook niet ontbreken. Nergens worden er personages uitgediept wat jammer is, aangezien ze nog best interessant waren opgezet. Het einde kwam sneller dan verwacht. Op de DVD-hoes stond een langere speelduur. Blij toe. Ik ben echt klaar met die maïspubers. Als afsluiter was het niets speciaals, maar het kon erger. Dag kindjes!

Tja, dit was te verwachten. Van een serie die vanaf de eerste film al weinig voorstelt, kun je niet echt verwachten dat een deel 7 snel gemaakte straight-to-dvd ineens goed is. Maar toegegeven, ik hoop stiekem in de serie nog een film van het niveau Urban Harvest, de derde film, tegen te komen. Maar tot dusver zakt het niveau alleen maar verder. Isaac's Return, de zesde film, was het dieptepunt van de serie en hoewel deze Revelations niet per se een slechtere film is, het niveau gaat ook niet bepaald omhoog. In Children of the Corn: Revelations - dezelfde subtitel als één van die wanhopige Hellraiser sequels - zien we een jonge hoofdfiguur, die last krijgt van enge kinderen met bloempotkapsels, bretels en met namen van Bijbelse figuren. Onze hoofdrolspeelster maakt nare dingen mee, onder meer in haar nachtmerries, en gaat op onderzoek uit, terwijl de andere bewoners van de flat stuk voor stuk worden vermoord door de kinderen. De blonde dame die uit de kleren gaat, de norse man in de rolstoel.. allemaal komen ze terecht in het angstaanjagende maïs. Maar wat nog veel enger is dan maïs? Goedkope CGI maïs! Tegen het einde zien we computereffecten als groeiend maïs en explosies, die hilarisch leuk zijn. Jammer genoeg is de rest van Revelations niet hilarisch leuk, maar vooral enorm vervelend. En het is niet alsof ze de ingrediënten niet hadden; ze hadden een toffe charismatische acteur als Michael Ironside tot hun beschikking, maar besloten echt níets met hem te doen. Over gemiste kansen gesproken. 1,5 sterren.

Vervelend en vooral oersaai vervolg op de zogenaamde finale, waarin regisseur Guy Magar en zijn scenaristen amper meer een reden hebben om de reeks nog nieuw leven in te blazen. We bevinden ons dit keer weer in een stedelijke omgeving, maar de uitwerking om een enigszins originele invalshoek te ondersteunen ontbreekt volledig. Uiteindelijk heeft de film ook nog maar weinig met de originele reeks te maken, het is eerder een paranormale horrorfilm waarbinnen kinderen toevallig de boosdoeners zijn. De kids zijn verder duidelijk te jong en onervaren voor hun rollen, waardoor het griezeleffect compleet zoek is. Voeg er nog wat houterige computereffecten, oninteressante hoofdpersonages en weinig imponerende kills aan toe en je hebt het slechtste deel tot dusver. Een tussendoortje om snel door te slikken en nooit meer aan te schaffen. Halfje erbij voor wat sfeervolle achtergronddecors.