Sergeant Rutledge (1960)

Eindelijk de kans gezien om deze film te zien, stond al lang op mijn verlanglijstje. Ben het wel eens met bovenstaande scribenten dat dit een prima film is, maar de film heeft niet het niveau van andere Ford meesterwerken als Searchers, Liberty Valance of Grapes of Wrath. Begrijp me goed dit is een uitstekende film, maar ik heb na de kijkbeurt wel een paar pijnpunten, bijvoorbeeld de officiersvrouwen die wat mij betreft te nadrukkelijk aanwezig waren, waardoor er een soort humor boven kwam die totaal niet bij de film past. Ook de rol van Bouchey past niet bij de film, in grote lijnen geeft hij in mijn ogen een imitatie weg van Ward Bond in Searchers. Toch kent de film ook hele sterke dingen, de rol van Strode, zijn kleine monoloog voor de rechtbank, mag wat mij betreft onder het kopje klassieke filmmomenten. De wederom schitterende landschappen, het kenmerk van Ford, al is in een scene, het werd hierboven al benoemd, een geschilderd decor stuk te zien, de werkelijke buiten opnames zijn subliem, al kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat de opnames welke bij de rivier werden gemaakt op dezelfde plek zijn als die in Searchers. Ik zoek niet naar overeenkomsten maar dit is iets wat me is opgevallen. Het sterkste van de film is het onderwerp, wederom is racisme en vooroordelen het onderwerp van een Ford western, ook nu weer gedurfd voor de tijd waarin de film werd uitgebracht en actueler daar de strijd om rassengelijkheid in 1960 steeds sterker werd. Ook het feit dat Ford zaken als de slavernij en die idiote burgeroorlog durft te benoemen getuigd in mijn ogen van lef. Afsluitend de sterke muziek, het nummer Captain Buffalo behoort tot de klassieke westernsongs. Ondanks dat de film bij mij niet zo hoog scoort als andere Ford films, ga ik deze zeker nog eens zien.

Uitstekende film waarin een zwarte sergeant terecht staat voor de krijgsraad vanwege moord en verkrachting. Een onderhoudende opzet waarin verschillende getuigenissen als flashbacks worden getoond en zo krijgt het verhaal langzaam vorm. Het verloop lijkt in eerste instantie voorspelbaar, maar tegen het einde zijn er toch nog een paar verrassingen. Van de cast maakt Woody Strode de meeste indruk in de titelrol.

Een nog altijd imposante combinatie van rechtbank-drama, whodunit en western, met eigenlijk als enige minpunten de evidente studiosets van het station en het fort plus het enigszins melodramatische einde met het pompeuze eindpleidooi van de aanklager (Carleton Young) en de dramatische uitbarsting van de uiteindelijke dader. Verder spannend en goed gespeeld; Fords typische humor is wel aanwezig (het "water" dat de rechter steeds even nodig heeft) maar gelukkig ook wat minder kluchtig dan gebruikelijk, Carleton Young is lekker onaangenaam maar niet overdreven totdat hij dus aan zijn eindpleidooi toekomt, Jeffrey Hunter is in het begin van de rechtszaak nogal schreeuwerig maar later in de film gelukkig genuanceerder, en Woody Strode is zijn gebruikelijke indrukwekkende zelf. Dat hij onschuldig is kun je eigenlijk al vanaf het begin van de film weten omdat alles tégen hem pleit behalve zijn nobelheid en zijn huidskleur, maar de film blijft verder tot het einde toe spannend, en gelukkig wordt de titelfiguur tijdens de allerlaatste (romantische) scène niet helemáál vergeten.         Ik heb ook maar de tip van Brix gevolgd en de film in een buitenlandse versie laten komen, nu niet als Italiaanse DVD (I dannati e gli eroi) maar als Spaanse (El sargento negro), met dezelfde felrealistische hoes maar gelukkig ook een prima transfer en idem geluidsband. Wat deze DVD verder vrij uniek maakt is dat ik met geen mogelijkheid de naam van een fabrikant of producent op de hoes of de schijf kan vinden; wanneer ik de DVD afsluit door op de stop-knop van mijn afstandbediening te drukken verschijnt er een grijs beeld met de tekst "DVD-R" in beeld, dus dat suggereert huisvlijt…