Leprechaun 4: In Space (1997)

Hahaha, wat een onzin. Ik ben de challenge begonnen met een kwaliteitsfilmpje: Leprechaun 4: In Space. Als je nu denkt, Leprechaun in de ruimte, hoe dat zo? - dan is dat een hele goeie vraag. De eerste drie Leprechauns spelen zich, ondanks slappe achtergrondverhaaltjes, gewoon af op de aarde, in het hedendaagse Amerika. En het zijn natuurlijk matige films, niet echt eng, niet echt grappig, niet echt charmant, maar toch verbazend kijkbaar. Leprechaun 4 is wel een beetje het begin van de transitie naar complete bagger, zoals Leprechaun in the Hood uiteindelijk zou worden. Op veel momenten te flauw voor woorden, af en toe toch nog wel leuk. Hoe dan ook, de Leprechaun is nu dus in de ruimte. Waarom en hoe, dat maakt allemaal niet uit, hij is zonder achtergrondverhaal opeens een soort van ruimte-kabouter geworden. Met lightsaber natuurlijk. Met al even weinig achtergrondverhaal heeft hij een verwend nest als prinses ontvoerd, en om al even onduidelijke redenen is er een groep space marines (met de cliche stoere commandant, de cliche fraaie deerne als dokter, de cliche maffe wetenschapper/nazi met Duits accent) naar hem op jacht. Nou ja, op een gegeven moment worden er wel wat pogingen tot plot uitgelegd. Niet dat het ergens op slaat, maar soit, voor het verhaal hoef je dit soort films niet te kijken. Zeker bij de Leprechauns is dat meestal zo, en het heeft ook wel wat dat ze zonder gene gewoon alle (interne) logica en achtergrond uit het raam gooien. Uiteindelijk doet de film gewoon Alien na, maar dan met hondsberoerde acteurs die over-the-top cliche-karakters spelen en weinig logica, waarbij er nog wat flauwe grappen, pop culture referenties en Warwick Davis als Leprechaun zijn toegevoegd. En zowaar, dat vermaak werkt af en toe nog wel (en vaak ook niet), en als lichthartige komedie en ontzettende B-film is het nog wel te overleven.

Zo belachelijk als de titel doet vermoeden, dat moet je de makers nageven. Aanvankelijk is het nog wel vermakelijk om te zien hoe Lieutenant Gruber een imitatie doet van Herr Flick, maar ook dat begint snel te vervelen. Een goedkoop gemaakt prulletje dat wanhopig probeert grappig te zijn. Jammer dat de humor zo belegen is dat er nauwelijks iets te lachen valt. Hoe bedroevend het scenario is blijkt wel uit het feit dat de Leprechaun niet eens meer in rijm spreek!. Warwick Davis is deze keer opgezadeld met banale one-liners en zijn vertolking valt voor de eerste keer in deze serie tegen. Niet dat het veel uit maakt, overigens.

Regisseur Brian Trenchard-Smith volgt de trend waarbij een horrorserie het gebeuren naar de ruimte verplaatst. Echt goed is het er zelden mee geworden en Leprechaun vormt daar geen uitzondering op. Het werkt dan ook niet bepaald in het voordeel voor de film wanneer Warwick Davis de enige naam is die een beetje kan acteren. Het overige zooitje overtuigt geen enkel moment, waardoor vrijwel elke vorm van humor meteen in het water valt. De inhoud is verder wat je ervan kunt verwachten. Creatieve, maar weinig imponerende kills en een iets grootschaligere finale om de illusie te wekken dat er genoeg centjes waren. Veel voegt dit deel niet toe aan de reeks, maar dat deden de twee voorgangers evenmin.