Tremors (1990)

Een prima monsterfilm met genoeg humor, de film neemt zichzelf namelijk niet te serieus. Het duo Bacon-Ward speelt goed op elkaar in, de muziek is luchthartig en leuk, de setting in de woestijn omgeven met bergen is imposant. En de zandwormen zien er nog redelijk goed uit voor die tijd, beter dan de meeste CGI monsters van dezer dagen.

Het blijft een leuke film....

Uit '90 alweer en tot mijn verbazing nog zonder commment. De grote reden om hem dinsdagavond aan te slingeren was toch het overlijden van Fred Ward vorige week. En dus ging ik er even lekker voor zitten met deze guilty pleassure samen met mijn vader die toch regelmatig bijna van de bank rolde van het lachen. Simpelheid en dosering lijken de belangrijkste ingrediënten van Tremors die toch stiekem door zijn geslaagde mix meer is dan een guilty pleassure. Het doortastende doch simpele duo Val en Earl, het ontiegelijke schijtgat Perfection, vage en vooral hongerige reuzenwormen die reageren op trillingen, en de te verwachten strijd om veilig gebied te bereiken aangevuld met kolderieke karakters als Burt en Heather Gummer. Sterkste en leukste is zonder twijfel toch het duo Earl en Val zo nu en dan aangevuld met Rhonda, vooral Bacon is erg sterk als losbol. Tremors slaagt verder vooral in zin ontzettend vlotte stijl waarin geen scène teveel is maar ook niets afgeraffeld wordt. De actie, de humor, een beetje gruwel, monsters die er voor '90 begrippen zeker niet slecht uitzien...het maakt Tremors toch tot een uitermate leuke en vermakelijke film hoewel ik niet uit kan sluiten dat er ook een dosis jeugdsentiment meespeelt. Afijn, zoals gezegd, lekkere film voor een avond vermaak.