Profumo di Donna (1974)

Sfeervolle, maar gitzwarte komedie van Dino Risi over een ooit trotse officier, die helemaal aan het eind van zijn latijn is. Hij verkeert graag te midden van mooie jonge vrouwen, maar van de jeugdige, zwaar verliefde Sara, die hem nog kent van vóór zijn ongeluk, wil hij niets weten. Het einde is prachtig. Voortreffelijke rol van Risi’s lievelingsacteur Vittorio Gassman. Agostina Belli is werkelijk bloedmooi. Een stuk beter dan de Amerikaanse remake uit 1992, die overigens op onderdelen sterk afwijkt van dit Italiaanse origineel.

Een jonge soldaat moet een blinde commandant begeleiden en een jonge vrouw is verliefd op de commandant, maar hij moet niets van haar hebben. Het verhaal stelt allemaal erg weinig voor, maar toch weet de film wel te boeien. De film geeft ook een leuk tijdsbeeld. Het is meer een sfeer impressie.

Me eigenlijk wel vermaakt met deze amusante Italiaanse film. Ik wist niet dat het de oorspronkelijke film was van de Amerikaanse remake met Al Pacino. Een leuke rol van Gassman als de kolerieke kapitein Consolo. Maar het valt inderdaad te verdedigen dat je deze man of diens rol uiterst irritant vindt. Ik zag er wel de humor van in hoe hij alles en iedereen naar zijn hand weet te zetten, de arme Ciccio niet in het minst. Het levert sowieso enkele leuke en gevatte scènes op die me geregeld een glimlach op het gezicht deden toveren. Een melancholische film, magie is sterk overdreven, maar wel een film met een bepaalde schwung of joie de vivre welk veel te maken heeft met het charisma van de kapitein of gewoon omdat hij lekker sappig Italiaans is. En die films, zeker de oudere, roepen toch steeds die bruisende Italiaanse charme op. Over Agostina Belli is hier precies al veel neergeschreven. Ik kan het alleen maar bevestigen natuurlijk. Prachtige dame.