From Roger Moore with Love (2024)

Aardige maar ietwat te korte documentaire gebruikmakend van Moores eigen geschoten homemovies, maar gezien alle tapes die er nog gevonden zijn (en die even in beeld te zien waren) is er uiteindelijk toch vrij weinig van daadwerkelijk gebruikt, wellicht stonden er iets teveel persoonlijke dingen op. Verder vond ik het ook vrij irritant dat de docu is ingesproken door Steve Coogan, Moores stem imiterend en zo wordt er gedaan of Moore zelf alles aan elkaar praat. Hadden ze niet gewoon iemand bijvoorbeeld één van zijn zoons het van commentaar kunnen laten voorzien? Dit is wel erg gekunsteld en nep. De vele interviews met beroemdheden zijn erg kort en oppervlakkig en ik had het interessanter gevonden als er wat meer tijd voor was uitgetrokken, al hoewel ik met name het commentaar van Collins en Walken wel degelijk wat vond toevoegen. Iets uitgebreider en met een wat langere speelduur had een nog wat betere en interessantere documentaire kunnen opleveren. Voor nu vooral leuk voor de fans van Moore, waar ik mij uiteraard onder kan scharen. Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Mooi humoristisch (net iets te ophemelend) eerbetoon aan Roger Moore, een held uit mijn kinderjaren. De eerste Bondfilm die ik ooit zag was For Your Eyes Only en dat heeft danig indruk gemaakt. De man had charisma, charme, humor en was iemand waar je makkelijk van hield (turn James Bond into Roger Moore!). Een vrouwensnoeper ook. Hij blijkt ook zo geweest te zijn in het echte leven en hij was bijzonder geliefd bij zijn jet-set vriendjes. Hij had een gelukkig leven, al kreeg ik de indruk dat gelukkiger zijn makkelijker is wanneer je veel geld en veel vrije tijd hebt natuurlijk. Ondanks dat hij een rijke stinkerd was die in zijn eigen droomwereldje leefde, wil ik wel geloven dat hij in hart en nieren een relatief eenvoudig mens was en nooit zijn working class roots is vergeten. Zijn inzet voor Unicef kon er niet zijn zonder dat hij oprecht bekommerd was over mensen die het niet zo goed hadden als hem. Als James Bond vond ik hem persoonlijk prima. Een andere stijl dat Connery en ook dan zijn opvolgers, maar hij heeft zeker wel zijn stempel gedrukt op de franchise. Sommige interviews waren weinig zeggend zoals Pierce Brosnan (wat een schaamtelijk oppervlakkige figuur.)

Persoonlijker zal een documentaire over Roger Moore niet worden met dank aan eigen videomateriaal en neergeschreven getuigenissen. Met voldoende grote namen in de standaard getuigenstoel om dit tot een boeiend beeld over de Bond-acteur te maken. Echt bijzonder wordt het wel nooit en je moet toch wat houden van Moore's werk om hier van te kunnen genieten.