Julie Zwijgt (2024)

Ik kan me vinden in wat ibendb zegt. Ik begrijp het AL label omdat de film op de beoordelingscriteria de 'test' doorstaat, maar de film is onderhuids gelaagd waarbij pakweg -14 jarigen onvoldoende de context van het verhaal zouden begrijpen. Ik liet last minute mijn 12-jarige dochter dan ook thuis. Knap debuut als langspeelfilm van de jonge cineast Van Dijl. Minder zwaarmoedig dan pakweg Close, Het smelt of Girl al hangt er de hele film lang een onbehaaglijke sfeer van grensoverschrijdend gedrag. Het is ook die gedachte die je vóóraf meeneemt als je de film instapt, mede door de suggestieve filmtitel en de synopsis. Toch blijft de film onderhoudend en beklemmend. De aanpak is anders dan in andere films. Mede door de bijzonder mature en sterke prestatie van Tessa Van den Broeck voelt de film erg authentiek aan. Sommigen zullen de film afdoen als saai en nietszeggend, ik had een ander gevoel. Toch wel veel aandacht voor het tennis. Een gedegen film om naar de Oscars te sturen, het zou me verrassen mocht deze de shortlist halen, zonder afbreuk te doen aan de film.

Het verhaal van een jonge tennisster die niet wil of durft spreken als haar coach in opspraak komt. Omdat het niet evident is om iets te zeggen. En ze worstelt er zelf ook mee. Maar het blijft lang onduidelijk wat er in haar hoofd speelt. Weet ze wel iets? Is ze er nauw bij betrokken? Is er echt iets gebeurd of niet? Ze gooit zich helemaal op haar tennis. Om door te gaan of om een soort ontkenningsfase? Je ziet haar wel worstelen met haar gedachten en de druk dat het op haar heeft, met wat ze ook mag weten of meegemaakt zou hebben... Julie Zwijgt is als film een klein pareltje, ook al lijkt het niet zo snel te overtuigen. Het is vooral een verhaal dat een plek verdient en daarom alleen al mag deze wat meer bekend worden. Maar langs de andere kant blijft het nadien toch langer hangen dan ik had gedacht. Tessa Van den Broeck is op de eerste plaats een goeie tennisspeelster en wat minder actrice, maar ze doet het best wel goed. Zeker richting het einde van de film wordt dat beter.

Julie [Tessa van den Broeck] maakt dankzij de begeleiding van tenniscoach Jeremy [Laurent Caron] een goede kans om door te breken bij de jeugd. Nadat clubgenoot Aline [Tamara Tricot] een einde aan haar leven heeft gemaakt, trekt Jeremy zich “in overleg met de club” terug als trainer. Iedereen weet dat Jeremy iets heeft gedaan wat niet door de beugel kan, maar Julie zwijgt. Het overgrote deel van dit psychologisch drama bestaat uit beelden van Julie op de tennisbaan, afgewisseld met mensen die haar constant vragen: “Ça va?”. De ontknoping staat aan het begin al vast en het is een raadsel waarom Van Dijl meer dan 15 minuten nodig meende te hebben om daar naartoe te werken. Pierre Gervais is goed als de geduldige vervanger van Jeremy. Van den Broeck kan beter tennissen dan acteren.