Nimona (2023)

Wat een verrassend leuke film is dit. Nog niets over gehoord en plots staat 'ie op Netflix. De trailer beloofde veel en dat werd waargemaakt. De animatie is verbluffend weer; het deed me denken aan Klaus (Film, 2019). Beetje zelfde stijl. Leuke personages, leuke humor, actie, en de kinderen hebben veel gelachen. Succesje.

Ridders komen traditioneel voort uit nobele geslachten. Ballister Boldheart [Riz Ahmed] heeft zich zo weten te onderscheiden dat hij de eerste burger is die tot ridder wordt geslagen. Maar bij de ceremonie blijkt Ballisters zwaard te zijn betoverd, waardoor het de koning [Lorraine Toussaint] doodt. Ballister verandert in een seconde van een volksheld in een volksvijand en dat lijkt hem ook zijn relatie met zijn vriend (eveneens ridder) Ambrosius [Eugene Lee Yang] te kosten. Ballister staat er alleen voor, totdat Nimona [Chloë Grace Moretz] in zijn leven verschijnt. Dit eigenzinnige, anarchistische buitenbeentje wil helpen, maar haar ideeën zijn bepaald niet subtiel. Prettig dat een familiefilm homoseksualiteit als iets vanzelfsprekends benadert en er geen punt van maakt. Jammer dat Bruno en Quane de komische elementen benaderen als 'Looney Tunes' van Bob Clampett en dat het scenario in de tweede helft sentimenten op probeert te roepen die vaag doen denken aan Up. De benadering van van dik hout zaagt met planken doet afbreuk aan het zeker niet onaardige verhaal en de prima stemvertolkingen. Als Bruno en Quane dit materiaal iets serieuzer hadden genomen, was het een aanzienlijk betere film geweest.

Heerlijk frisse actie animatie. Kleurrijke figuren, een goed onderhouden verhaal en best wel leuke humor. Een recensent van Empire vergeleek het wat met Shrek. Kan ik me ergens wel in vinden, al is het natuurlijk een eigen moderne film. Maar we krijgen een classic ridder verhaal met een futuristisch sausje erover. Je merkt wel dat met een stevig verhaal, de helft van de film al geslaagd is. Het mist soms de charme om een echte topfilm te worden, maar de aankleding en de diversiteit in de personages zorgt er voor dat het toch weer wat anders is dan wat we gewoonlijk voorgeschoteld krijgen. Visueel ook heel kleurrijk en flitsend, al kunnen ze de computerstijl niet helemaal verstoppen. Nimona kan zich qua verhaalstijl gerust naast de animatiefilms van Tomm Moore zetten (The Secret of Kells, Song of the sea en Wolfwalkers). Hopelijk zien we meer van dit.