L'Immensità (2022)

Een film met de nodige potentie over een gebroken gezin met oa de jonge Adriana die zichzelf eerder ziet als een jongen. Er is veel te beleven en met boeiende acteurs en een mooie setting is het best wel genieten. Alleen komt de film nooit helemaal tot bloei en zat ik ook op het einde met wat honger toen de aftiteling al begonnen. De film kent enkele droomsequenties die mooi zijn en - ondanks het zwart/wit gegeven - zorgen voor de nodige kleur in de film. Mooi om te zien, alleen voelt het wat geforceerd, en dat is jammer. Regisseur Emanuele Crialese lijkt dan ook eerder een man met goeie ideeën, maar minder van de afwerking. Cruz is uiteraard geweldig, maar ook zij heeft al beter gespeeld. En dat ligt niet helemaal aan de actrice.

Wederom laat Penélope Cruz zien dat ze heel goed kan acteren. Toch gaan in deze film wat mij betreft de meeste credits naar Luana Giuliani, die Adri speelt. Een uiterst sympathiek personage die je ontroert (mij, althans). We kunnen het leven zoveel simpeler maken door iedereen te respecteren en accepteren om wie ze zijn. De film wisselt aandoenlijke, en ook komische momenten af met serieuze, soms heel heftige momenten. Soms zo abrupt dat ik mensen in de filmzaal hoorde lachen op momenten dat er niets te lachen viel.

Geweldige film voor wie van Italië/Italiaans, van Penelope Cruz of van sociaal drama houdt. Subliem camerawerk, geweldig acteerwerk van Cruz en Luana Giuliani. De beelden zeggen vaak nog meer dan de tekst. Ontroerend, humoristisch, meeslepend.