The Righteous (2021)

Matig. The Righteous is een geval dat graag wil aansluiten bij het rijtje A24-films. Het is langzaam, zwartwit en kent een overdosis aan diepere dialogen waarmee O'Brien duidelijk mee wil laten zien dat hij zijn onderzoek heeft gedaan zodra het neerkomt op geloof en religie. Is het daarmee ook een goede film? Niet echt. Want ondanks dat O'Brien een aantal fraaie beelden weet te regisseren mist hij toch wel de stoom op de meer cruciale elementen binnen een horrorfilm. Zo komt er nooit echt een sterke vorm van sfeer naar buiten. De film leunt op muziek en onheilspellend gespeel met de verlichting, maar vergeet vervolgens ook regelmatig hoe het deze naar behoren moet inzetten waardoor veel scenes eerder dwaas overkomen dan verontrustend. Verder wordt er niet genoeg pit gehaald uit de escalerende situatie tussen Czerny en O'Brien. Afzonderlijk van elkaar zijn het redelijke personages. Vooral door de grote hoeveelheid aan focus zijn ze niet volledig kleurloos, maar als ze samen zijn komt er toch te weinig vonk vrij tussen de twee. Czerny is ook iets te dwaas voor deze rol. Ik zou hem eerder in meer komische rollen plaatsen. Het diepere gepraat zal vast wel goed uitgezocht zijn, maar eenmaal het einde aanbreekt vond ik het vooral silly overkomen. Uiteindelijk mis ik voornamelijk een grote stoot creativiteit vanuit de regiestoel, want het wil vooral intellectueel overkomen, maar als horrorfilm is het daarmee weinig geslaagd. Ook als eigen dingetje zal het waarschijnlijk vanwege het gebrek aan memorabele momenten niet echt opvallen. Jammer, een gemiste kans, want visueel zitten er zeker wat redelijke stijlmomenten tussen.