Shin Evangelion Gekijôban (2021)

Slotstuk van de Evangelion-quadrilogie begint met een samenvatting van de voorgaande films. Er is nogal wat tijd verstreken sinds de wereld haast onbewoonbaar werd door ‘the Third Impact’. Shinji [Spike Spencer] is helemaal in zichzelf gekeerd nu hij weet dat hij lijnrecht tegenover zijn vader [John Swasey] staat en dat hij zijn beste vrienden heeft verloren. Kensuke [Alejandro Saab] probeert Shinji uit zijn schulp te halen nadat een deel van de wereld door middel van de nieuwste technieken weer bewoonbaar zijn. Duurt 150 minuten, maar het is de vraag waarom aangezien dit in grote lijnen een remix is van de voorgaande films. Gezien de kwaliteit van de serie tot nu toe had dat geen bezwaar hoeven te zijn, maar de beleving wordt verpest door een verschrikkelijke soundtrack. Pianomuziekjes á la Richard Clayderman, een Christmas Carol en meer schijnbaar willekeurig gekozen instrumentaaltjes leiden alleen maar af. Als klapper op de vuurpijl krijg je op het einde ook nog zo’n stroperig Japans popdeuntje (inclusief harmonicasolo) te verduren. Als muziekliefhebber til ik daar misschien wat zwaarder aan dan de meeste kijkers, maar zeg niet dat joe niet was gewaarschuwd!