After Love (2020)

Na de plotselinge dood van haar echtgenoot [Nasser Nemarzia] ontdekt Britse moslima Mary [Joanna Scanlan] dat haar man een buitenechtelijke relatie had met Genevieve [Nathalie Richard], die aan de andere kant van Het Kanaal in Calais. Mary besluit haar vermeende rivaal te confronteren maar hun eerste ontmoeting verloopt anders dan verwacht. Scanlan maakt grote indruk in dit complexe, immer boeiende drama over verlies, vergeving en verwerking met enkele verrassende, maar geloofwaardige wendingen. Speelfilmdebuut van Khan die tevens verantwoordelijk is voor het sterke scenario, met een ontroerende onthulling op het einde.

De film gaat over een Engelse vrouw die na de dood van haar Pakistaanse man ontdekt dat hij overspel pleegde en gaat dan naar die andere (Franse) vrouw en nestelt zich in dat gezin zonder zich bekend te maken. Het geeft vooral complexe toestanden en na een tijdje de onvermijdelijke confrontatie en conflict waarna er toch ook weer een verzoening komt omdat beide vrouwen slachtoffer zijn en in hetzelfde schuitje zitten (en het scheren van het hoofd van een baby waarna de haren sterker terugkomen wellicht als een metafoor dat na het verlies de vrouw(en) sterker terugkomen). Boeiend vond ik het niet echt.

Prachtige vertolking van Joanna Scanlan - een terechte Bafta Award - die heel goed de opeenvolgende emoties weergeeft die haar telkens bij nieuwe onthullingen overwelmen. Intrieste toestand, zonder winnaars. Enkel troostprijzen: Mary omdat ze, hoe mogelijks bizarre ook, in de zoon toch nog iets van haar man terugvindt, Genevieve omdat ze vast houdt aan de gedachte het beste van Ahmed te hebben gekregen, Solomon omdat al het nieuwe eindelijk duidelijkheid schept. Mooie film, die uitermate boeide en bovendien ook filmisch op peil was, met o.m. mooie beeldcomposities en een zeer degelijke opbouw.