Soof 3 (2022)

Absoluut een pareltje. Blijdschap, verdriet en zéker humor zijn met elkaar versmolten in deze geweldige film. De zoon van Soof en Kasper die steeds loopt te vloggen was rete irritant vond ik zelf. En de rol van Dan Karaty voegde wat mij betreft weinig toe. Jim heeft er weliswaar wel (deels) voor gezorgd dat Soof's familie op de hoogte was van haar ziekte, maar daar is het wat mij betreft wel mee gezegd. Een prachtige afsluiter van de Soof serie. Wat mij betreft met afstand de beste van alle drie.

Waar ik normaal gesproken zo woke als wat ben, krijg ik van het hipstergedoe van de Soof serie direct bultjes. En dit deel is nog erger dan de voorgaande, het moet allemaal kennelijk nog meer. Als het nou nog een beetje authentiek overkwam, maar nee - wellicht is dat het probleem juist. De babboebakfietsmentaliteit ligt er ook veel te dik overheen, en dat de toon deze keer serieuzer is maakt het eigenlijk alleen maar erger - weer de volgende serie levensproblemen waar de doelgroep zich vertrouwd mee moet maken, bij gebrek aan eigen empathisch vermogen. Visschedijk zelf is nog wel in de verte charmant, als ze niet met haar bakfietsgedoe bezig is. De rest van de karakters die haar wereld bevolken zijn gewoon allemaal irritant. Bleh.

Deel 1 vond ik prima, deel 2 weer beduidend minder. Niettemin wel benieuwd naar deze, en zowaar: fijne film. Duidelijk meer drama dan de luchtige eerdere delen, maar ik vind dat wel goed ditmaal. Een belangrijk onderwerp dat heel realistisch wordt opgepakt waar de acteurs ook goed hun werk doen. Goed geschreven dialogen en veel herkenbare emoties (ook in dat stukje met Schaap en Van Huêt bij de spiegel, al heeft Schaap verder een wat ondankbare rol). Niet elk stukje is evengoed en zeker richting het einde gaat de film wat te lang door want de climax is dan eigenlijk allang geweest. En de film eindigt dan wat gek met zo'n Bollywood-dansje (past ondanks die jongen niet helemaal bij de film). 3,5*