Benedetta (2021)

5 jaar na Elle gaat Paul Verhoeven nog eens de andere kant op met zijn nieuwste film. Met Basic Instinct en Showgirls in de jaren '90 zorgde hij voor erotische films die uiteindelijk toch meer waren dan de gemiddelde film in het genre. Zelfs als je ze niet top vond, zitten ze nu nog in het filmgeheugen. Benedetta mag je wel niet zomaar een 'erotische film' noemen met een nonnenfetisj. Op zich wel opvallend dat de combinatie van religie met naakt zelfs nu nog steeds voor wat controverse zorgt. Het verhaal van de non - die echt bestaan heeft - is sowieso al de moeite om te vertellen. Paul Verhoeven dikt het nog wat aan, maar ook als je tussen de lijnen leest zie je toch wel een opvallende pagina in de geschiedenis. Haar levensverhaal is niet alleen die van een verboden lesbische liefde, maar ook over religie versus geloof. Over de machtsverhoudingen in de katholieke kerk en een gemeenschap als een klooster. De status die er bij hoort. En naast de visie op een lesbische non ook de manier hoe werd gekeken naar schizofrenie, bijgeloof, astrologie, ... De film wordt gedragen door de Belgische actrice Virginie Efira in de titelrol met interessante tegenspeelsters als Daphne Patakia en natuurlijk Charlotte Rampling. Het resultaat is een boeiende film met een vooral interessant verhaal. Mooie aanrader!

Sfeervolle film van Verhoeven die de tijdsperiode en het leven in het nonnenklooster goed tot uiting weet te brengen. Controversieel mja. Er zijn misschien een drietal onderwerpen die in aanmerking kunnen komen. De lesbische vrijscènes zijn volgens mij vrij stijlvol gebracht. Prima belichting, goed camerawerk, niet te lang en niet te kort. Zoiets moet je Verhoeven niet leren natuurlijk! De dildo van het Mariabeeldje is langs een kant wel grappig. Het is ook een soort metafoor waarbij geloof en atheïsme elkaar tegenkomen. Tenslotte heb je de Jezusfiguur die te pas en voor mij persoonlijk vooral te onpas ten tonele verschijnt. Die visioenen vond ik het meest zwakke aan de film. Een Jezusfiguur als een soort heldhaftige krijger of als adonis? Nee, vond ik minder geslaagd, zowel technisch als qua plotinvulling. Gebaseerd dus op waargebeurde feiten waarbij we toch mogen aannemen dat de dame in kwestie erg gewiekst carrière heeft gemaakt. Verhoeven daarentegen creëert geen oordeel en laat het vrijwel in het midden wat er gebeurd is. De pest leidt mooi als een rode draad doorheen het verhaal. Acteerprestaties prima! Sowieso van de twee mooie nonnendeernes Efira en Patakia, maar ook van Rampling van wie ik normaal niet zo'n hoge pet op heb. Fijn!

Hieronder berichten deridder en [user=157338]De filosoof[/user] over de film, in hun beoordeling nogal uiteenlopend (2 versus 4 sterren), en ik ben het met beiden eens. Kan ik hier een punt aan draaien? De Ridder onderbouwt overtuigend waarom de film een zwakke uitvoering is van een slecht toneelstuk, geschreven en geregisseerd door een oude man die de puberteit niet ontgroeid lijkt te zijn. De filosoof is het hiermee van harte eens, maar legt vervolgens in de film ideeën en motieven bloot die hout snijden. Wellicht gaat er nu een belletje rinkelen? Eerdere films van Paul Verhoeven zijn vaak uitgemaakt voor banale exploitatiefilms waarin seks en geweld het strijdtoneel vormen van macht. Later verkrijgen ze evenwel een cultstatus en blijken ze bij nader inzien - zelden kan deze uitdrukking beter gebruikt worden dan hier - toch meer diepte te bieden dan een eerste blik verraadt. En zo zal ook geschieden met deze film, Benedetta, lijken de bijdragen van De Ridder en De filosoof nu al te voorspellen. Voor alsnog neig ik naar De Ridder, maar de toekomst zal mij doen inzien dat De filosoof ook gelijk had.