The Darkest Minds (2018)

98% van de kinderen sterft in korte tijd aan Idiopathic Adolescent Acute Neurodegeneration, degenen die het overleven blijken over een bijzondere gave te beschikken. Het is maar goed dat de overheid voldoende concentratiekampen heeft, want daar horen de kinderen natuurlijk allemaal thuis! Ruby blijkt te behoren tot de sterkste en 'gevaarlijkste' categorie, omdat ze gedachten kan manipuleren. Op de één of andere manier zijn vrijwel alle andere kinderen met dezelfde gave zonder problemen uitgeroeid en dat betekent dat Ruby enorm veel macht heeft. Ze weet aanvankelijk te overleven door zich voor te doen als een 'groene', iemand die 'slechts' superintelligent is, maar na zes jaar ontdekt iemand onderhand dat Ruby eigenlijk niet superintelligent is en is ze gedwongen te vluchten met behulp van Cate [Mandy Moore]. Maar wanneer ze stuit op andere kinderen die op de vlucht zijn, besluit ze zich bij hen aan te sluiten. Samen met Liam [Harris Dickinson], Charles [Skylan Brooks] en Zu [Miya Cech] gaat ze op zoek naar het kamp van The Slip Kid [Patrick Gibson] waar ze veilig zouden kunnen leven. Duidelijk gemaakt voor minder snuggere tieners, want het verhaal zit vol inconsistenties. Bovendien is dit een vrij opzichtige kloon van Divergent, wat natuurlijk zelf weer een kloon was van The Hunger Games. En ja, er zijn ook overeenkomsten met The Maze Runner. Wellicht bevat deel 2 van deze trilogie (!) wat meer verrassingen, maar ik vrees met grote vreze. Doorgewinterde filmkijkers mogen één ster van mijn waardering afhalen, maar wij behoren duidelijk niet tot de doelgroep.

Toen ik de trailer zag met het 20th Century Fox logo dacht ik even; ah, nu al een reboot van de X-Men? Ik heb al die Divergent, Maze Runner, Hunger Games films nooit gezien, maar ik geloof graag dat al die sci-fi tienerfilms van de afgelopen jaren nogal op elkaar lijken. Want een The Darkest Minds voelt als een standaard formulefilm. Tieners in een post-apocalyptische setting op de vlucht, elk met een eigen kracht of eigenschap en met wat bad guys achter ze aan. Eén van de groep is er voor de komische noot, terwijl op de voorgrond een romance ontstaat tussen de twee hoofdpersonen. Want ja, hoofdfiguur 1 is knap en een meisje, hoofdfiguur 2 is knap en een jongen, dus dat moet wel verliefd op elkaar worden. De boel wordt dichtgesmeerd met moraaltjes als 'wees altijd trots op wie je bent'. De cast van jonge spelers is prima. De grotere namen - Bradley Whitford of die dame uit Game of Thrones met een bespottelijke pruik - hebben eigenlijk niets te doen, maar onze hoofdpersonen doen het erg aardig. Alleen die Liam is wel één van de meest oersaaie zoutzakken met het charisma van Freek Vonk. Waarom er toch nooit écht leuke kleurrijke types in dit soort films mogen rondlopen is mij een raadsel. The Darkest Minds is op z'n sterkst als het viertal op de vlucht gaat. Ze komen zelfs in een soort Dawn of the Dead situatie in een winkelcentrum en bouwen een leuke band op. Tegen het einde verwacht je dat alle superkrachten worden ingezet voor een groot actiespektakel, maar die blijft opvallend afwezig. De actie die er wel is, is niet slecht, maar wordt redelijk matig ingezet. En dat is The Darkest Minds in een notendop; ingrediënten zijn er wel, maar de uitvoering is mager. 2,5 sterren.