24 Hours to Live (2017)

Een raadseltje: je bent in Zuid-Afrika in een flat waar de zon van bovenaf naar binnen schijnt. Je besluit een Jamaicaanse vriend te bezoeken die bij aankomst meldt dat het inmiddels 4:00 's nachts is en je uitnodigt om een eindje te gaan rijden. Wanneer de zon weer volop schijnt sta je midden in een township. Hoeveel tijd is er verstreken sinds je in de flat was? Deze film geeft een volstrekt onlogisch antwoord op deze vraag en het is maar één van de talloze voorbeelden van volstrekt belachelijke wendingen in deze oliedomme actiethriller waarin Ethan Hawke sterft, maar via een revolutionaire procedure voor 24 uur weer herrijst omdat hij over informatie beschikt die een schimmig bedrijf dolgraag wil hebben want... ach, het is de moeite van het navertellen niet waard. Als je ervoor in de stemming bent is dit een film die zo slecht is dat hij leuk kan zijn, maar het enige échte leuke moment is voor Rutger Hauer die - na de sentimentele opening - in de laatste 10 minuten nog heel even komt opdraven. Het antwoord op het raadsel is overigens 8 uur. De rest van de film is eerlijk gezegd een tranendal, niet omdat het ontroerend is maar omdat het om te huilen zo slecht is. Zeker omdat het onbegrijpelijk is dat Ethan Hawke in zo'n baggerfilm terecht is gekomen! Schrijf deze maar vast op als kandidaat voor slechtste bioscoopfilm van het jaar.

Standaard lomp en nietszeggende actiefilmpje. Maar met bovengemiddeld veel misplaatst sentiment en domheid. Een paar toffe scenes en het plezier om Hauer nog eens te zien, zijn de enige pluspunten.

Deze film ging op 26 oktober 2017 op het Austin Film Festival in première. Een redelijke actiefilm met goed acteerwerk. Op sommige momenten was er in mijn optiek sprake van wat slordig camerawerk. Ondanks alles een redelijke wegkijker. 2,5 *