Pacific Rim: Uprising (2018)

Tokio ontruimen is geen probleem. De ruim 9 miljoen inwoners kunnen immers gewoon terecht in de schuilkelders en hebben ook genoeg tijd om dat te doen wanneer de Japanse hoofdstad onder de voet dreigt te worden gelopen door een nieuwe generatie Kaiju. Gelukkig maar, want dat geeft de 'helden' in deze film een vrijbrief om de stad genadeloos in puin te leggen - en niet per ongeluk! De meest stompzinnige SF-actiefilm die ik ooit in de bioscoop heb mogen zien, met een waardeloos verhaal, hilarisch slechte dialogen, totaal mislukte grappen, zwakke regie, bordkartonnen karakters en abominabel acteerwerk. De enige aanbeveling is dat deze film zo opzichtig is in zijn slechtheid, dat er genoeg te lachen valt. Ik zeg: "Cambot, Gypsy, Tom Servo, Croooow! Doe je ding!

Al een tijdje vinden er veranderingen plaats in Hollywood. Ghostbusters, Wonder Woman, Black Panther enz. enz. Kortom, meer girl power en meer black power. Ik vind het allemaal best! Alleen Ghostbusters met vrouwen had nooit gemaakt moeten worden! Want zodra een film het heel belerend/schoolmeesterachtig doet, dan hoeft het van mij niet! Laatst Annihilation gezien en het is dat iemand het zei, want ik had het niet eens in de gaten. De expeditie in de film bestaat uit alleen vrouwen. Kijk, en zo doe je dat! Pacific Rim 2 probeert het ook slim aan te pakken met John Boyega. Ik vind hem net als mijn bovenbuurman helaas ook onuitstaanbaar! Zo goed als dat ik Idris Elba in deel 1 vind, zo slecht vind ik John Boyega in deel 2. Ik hou het trouwens kort. PR:U heeft zn momenten, maar over het algemeen is het toch wel echt een slap aftreksel van deel 1.