It! The Terror from beyond Space (1958)

Andere scifi-films (zoals Forbidden Planet) pogen tenminste nog om een geloofwaardige toekomstvisie neer te zetten. Bij It! is het (beperkte) budget waarschijnlijk gespendeerd aan de cockpit van het ruimteschip. De aankleding van de personages is nl. weinig futuristisch. Wel grappig om te zien dat de dames er nog gewoon als '50 huisvrouwen (incl. tuttige kapsels) bijlopen. Ze verzorgen het ontbijt voor de spacecrew en één loopt met een koffiekan, paraat om als een Amerikaanse serveerster te re-fillen. Deze observatie heeft verder totaal niks met de film te maken, maar het zegt wel voldoende over de pretenties van de filmmakers en de tijdsgeest: Zelfs al zijn de vrouwen geëmancipeerd genoeg om een ruimtevlucht te bemannen, het uitgangspunt van de futuristische vrouw blijft dat van de vlijtige huisvrouw.

Wat karige scores hier voor deze film. Natuurlijk, het is goedkoop, slechte special effects van vliegende raketten en het monster ziet er niet uit, maar ik kan wel echt genieten van dit soort scifi-horror uit de oude doos. Bij het beginshot was ik al blij, en de film heeft een prima dreigend sfeertje als een reddingsmissie naar Mars gestalkt wordt door een lokale alien. Met prachtige teksten als 'Mars is almost as large as Texas, there could be monsters!'. Zodra het monster in beeld komt wordt het allemaal wat minder overtuigend, en is de nepheid toch wel erg duidelijk. Alsnog, deze voorloper van Alien vond ik een erg vermakelijk goed uurtje film.

Natuurlijk ziet het er visueel bijzonder belabberd uit. Het ruimteschip is letterlijk een speelgoedraket of een raket uit de strips. En het monster van Mars, tja, het was eerder een gorilla in een pak. Zijn bewegingen voelden iets te menselijk aan, hoe hij bewoog, hoe hij de trap op en neer daalde ... Bijzonder lachwekkend eigenlijk. En toch vond ik het allemaal wel charmant. Ondanks het flauwe acteerwerk ook. Weinig tot geen paniek bij de rest van de crew, ook geen gillende vrouwen hier. Het verbaasde me wel welk wapenarsenaal aan boord was op een ruimtemissie. Alsof men voorbereid was. Ik vond het geen straf hiernaar te kijken, maar ik ben dan ook fan van oude horrorfilms. De schaduwen van het monster vond ik bijvoorbeeld erg geslaagd (het deed me denken aan Nosferatu). Die waren bijzonder dreigend, totdat je het monster zelf zag, haha.