The Man Who Knew Too Much (1956)

"You English intellectuals will be the death of us all." Eén van Hitchcock’s beste films. The Man Who Knew Too Much is een kleurrijke, spannende en humoristische spionagethriller zoals alleen Hitchcock die kan maken. Dat de man nooit een James bond film heeft gemaakt blijft verbazingwekkend, want met deze film laat hij weer eens zien hoe goed hij is in het maken van dit soort spionagefilms. Het eerste gedeelte in Marokko zorgt voor een rustige en sfeervolle opbouw van het verhaal, en het samenspel tussen Stewart en Doris Day is zeer vermakelijk om naar te kijken. Het acteerwerk van Miles, De Banzie en Nalder als de bad guys mag ook niet onvermeld blijven. In het tweede gedeelte in Londen wordt de spanning opgevoerd, en de kerkscene en de scènes tijdens een concert in het Albert Hall theater zijn niet alleen hoogtepunten in de film, maar ook hoogtepunten in het gehele oeuvre van Hitchcock.

Goede Hitch. Heeft wat tijd om in gang te komen en het decor op te zetten, maar eens dat is gebeurd, wacht het publiek in het tweede uur een spannende complot-thriller met een heerlijke climax in de Albert Hall. James Stewart was duidelijk een favoriet acteur van Hitchcock; hoeveel keren heeft die man niet in zijn films gespeeld? Maar de echte verrassing was voor mij Doris Day. Meestal zijn echtgenotes verplichte toevoegingen in die oude films, maar hier neemt ze een volwaardige rol in het verhaal.

Met deze film toont Hitchcock opnieuw dat hij de meester van suspence is. Het verhaal is op zich niet slecht, maar in de handen van Hitchcock wordt het een sterke thriller. Voor de verandering draait het rond een gezin ipv een liefdesverhaal. Qua verhaal geef ik hier niets prijs, daarvoor moet u de film maar zien. In het begin worden we als kijker meegesleurd in personages die er verdacht uit zouden zien. Ook al weet je niet of dat zo is, of wat er zich afspeelt. Gaandeweg speelt vooral de tijdsdruk mee, het is een echte thriller geworden. Met als hoogtepunt de scène in Albert Hall met enkel de muziek en geen dialogen. Prachtig! Hitchcock kan de spanning vasthouden zodat het een spannende film wordt. Visueel is het niet altijd wat je van hem zou verwachten, al zijn er toch genoeg goeie camerashots. Stewart heeft al beter gedaan, maar blijft een vakman. Altijd een plezier om hem aan het werk te zien. En vooral Doris Day is best goed hier.