What Dreams May Come (1998)

Damn mensen, 3.19? Ik dacht altijd dat hier een 2,45 stond ofzo. Dat had ik nog wel kunnen begrijpen. Een aantal maanden terug zag ik de trailer van deze film voorbij komen en toen was mijn interesse gewekt. Ik heb hem nu gezien maar hij viel mij tegen. Het mooie aan de film is natuurlijk het verhaal waar ongelofelijk veel potentie in zit. Het mooiste was toen hij in een zijn hemel terecht kwam die bestond uit de schilderijen van Annie. Prachtige special effects! Maar Robin Williams lijkt een verschrikkelijke miscast te zijn voor deze film. Hij irriteert me keer op keer. Hetzelfde geld voor Cuba Gooding. Vreselijk En er zit zulke vreselijke, kleffe drama in. En dan had je nog de belachelijke scenes waarin zijn kinderen opeens al die tijd vermomd bleken te zijn als andere familieleden / kenissen. Ik vond het best slecht, eerlijk gezegd. Ik heb hem niet eens helemaal afgekeken. Ben toen gebleven bij het stuk dat hij zijn vrouw ziet in hel... was niet bepaald benieuwd hoe het afliep. Zeer veel potentie maar het is eigenlijk een misbaksel van een film geworden.

Man man man wat een pijnlijk slecht filmpje is dit zeg. Een 2,5 voor de wel mooie graphics. Maar, pff wat een ongelofelijk suf verhaal. Dit concept had toch beter uigewerkt kunnen worden ofniet?! Natuurlijk moet t weer helemaal goed eindigen. Jeetje wat was dat tenenkrommend. Williams zn performance kan het ook niet redden, lijkt een beetje op de automatische piloot te spelen. Evenals Von Sydow (ja dachten de producenten, we voegen er een grote naam aan toe!) en Gooding jr. Ongelofelijk melig en suf. Willams zn biografie denkt er toch anders over. Maar ik niet. Bah.

Velen denken dat er niks is na de dood. Deze film biedt een mooier beeld: na de dood leef je in een wereld die je met je eigen verbeelding vorm geeft. Het is gewoon veel mooier en geruststellender om te geloven dat je in je eigen utopia verkeert in het hiernamaals. Het gezinnetje van Chris heeft het tijdens het leven hard te verduren: kinderen komen om in een ongeval, hijzelf ook, daarna pleegt zijn vrouw zelfmoord. Melodrama dus. Waar het mij begon te storen zijn de religieus getinte visies die later in de film doorprikken. Dat zelfmoordenaars naar de hel gaan, dat hemel of hel een eigen keuze zijn... uiteindelijk bleek de auteur toch heel erg geïnspireerd door zijn christelijke opvoeding en haar stugge beelden. Bovendien wordt het zo zoet en melig op het einde dat ik helemaal vastgeplakt zat in mijn zetel. Visueel wel heel mooie special effects. Het leven na de dood wordt als een fantasy-wereld afgeschilderd met olieverflandschappen, daarna met utopische omgevingen. Mooi om zien, maar het ramde te veel en te lang door op het tragieke om me echt te imponeren. Eén van Williams' mindere.