Gambit (1966)

Begint wel grappig, maar verder is het veel te luchtig en voorspelbaar; ook het einde was te flauw voor woorden.

Uiteindelijk geen zin om muziek te draaien dus toch ook nog maar even een oudje op klassiekerzondag en dat werd deze Gambit en daarmee een totaal onbekende film die ik vooral vanwege de cast had meegenomen. Afijn, Gambit dus met Caine zoals bijna gebruikelijk in de rol van gentleman schurk die met de introductie van Nicole wel heel gemakkelijk binnen een half uur een kraak zet. Maar wat is de catch hier? Het blijkt slechts het plan wat we in grote lijnen zien en nog uitgevoerd moet worden en zoals te verwachten blijkt dat toch allemaal niet zo gemakkelijk te gaan als in het begin getoond. Zelfs de kennismaking met de praatgrage Nicole gaat niet eens zoals gedacht en heeft nogal wat voeten in de aarde, en op die wijze vervolgd de film zich met vooral tegenslag, humoristische situaties, een boef die toch eigenlijk helemaal niet zo snel en scherp is en Nicole die zich ontwikkelt als een spitsvondige dame die tegen haar wil in de situatie regelmatig redt. En op zich is dat best geinig, met een kraak die eigenlijk dreigt te mislukken, nergens uitpakt zoals gepland en een Shahbandar en hoofd beveiliging die van meet af aan onraad ruiken rond het stel. Nee, zo gemakkelijk gaat het niet lukken met een Shahbandar die niet op zijn achterhoofd gevallen is en een spelletje met hun speelt waar zoals reeds gezegd vooral de dame de slimste en scherpste van het stel blijkt. Dit alles in een typisch niet al te serieus, licht humoristisch, jaren '60 jasje gestoken, typerende muziek en een prima afloop. Weliswaar is het hier en daar wat voorspelbaar en zal Gambit geen volle zalen trekken of prijzen winnen maar als avondje vermaak voldoet dit oudje prima.