Opinions

Grappig hoe sommige mensen hele films als deze gaan ontleden.

Je kijkt naar de man die al films maakte toen ik werd geboren, en nu op deze leeftijd nog op z'n minst een film maakt die kan boeien.

Die nog steeds het beeld pakt op zo'n leeftijd, nog steeds charisma, humor en zijn bekende eigen stijl heeft.

Of de racisme en gesprekken reeel zijn vind ik dan ook zo'n dooddoener (kwestie van mening natuurlijk, dus moet kunnen) maar ik heb genoten van deze film.

Het is echt net alsof je Dirty Harry oud hebt zien worden.

Er zijn ook mensen die die film niets aan vonden natuurlijk maar die film is een begrip, een klassieker, een meesterwerk, net als Walt Kowalski, net als Clint zelf.

Je kijkt naar een icoon, naar 60 jaar Hollywood en ik ken niemand anders die hier nog zo weg mee zou komen als meneer Clint Eastwood.

Want zo spreek je deze man aan, als meneer, want er is niemand anders die het al zo lang doet, en zo goed.

Mensen deze man heeft The outlaw Josey Wales gemaakt, High Plains Drifter, Unforgiven, Million dollar baby, Mystic river, Changeling, Pale rider, Space Cowboys, Letters from Iwo Jima, niet hooggewaardeerd??????

Hij was The man with no name, heeft als Dirty Harry dingen gezegd die we nu nog roepen, en maakte tussendoor ook een aantal bagger dingen zoals Every wich way but loose die we ook nog van ´m pikten.

Zegt dat iets over deze film zelf, nee, het is niet zijn beste, verre van, maar we hebben het hier ten eerste over Hollywood, waar dit soort thema's zelden goed uit de doeken worden gedaan en ten tweede is misschien de enige goede vraag of deze film gewoon een lekkerre filmavond is, en dat is ie, niets meer en niets minder.

Racisme is om te lachen, en ik zou natuurlijk in kunnen gaan op sommige scenes die enigzins tenenkrommend aandeden, maar dat doet er helemaal niet toe.

En ja hij is traag, maar dat zijn Unforgiven en the Good, the Bad and the Ugly ook.

(En vele andere hele goeie films)

Dus misschien zijn er net als bij die films ook nu eigenlijk maar 2 meningen, die genen die het nu al een klein juweeltje vinden, en zij die hem nu neersabelen en 30 jaar later pas roepen: "oooh, geweldige film is dat."

Ik hoor bij die eerste groep.

Ik heb gelachen, ik heb spanning gehad, en ik was ontroerd, wat wil je nog meer van een film over een 80 jarige racist.

Ga er maar aan staan.