Opinions

Regisseur Richard Loncraine steekt met Richard III de gelijknamige tragedie van Shakespeare in een moderner jasje. Letterlijk zelfs, want hij verplaatst het stuk naar een fictief, fascistisch Groot-Brittanië in de jaren '30. In dit Groot-Brittanië is er een burgeroorlog uitgebroken tussen het huis Lancaster en het huis York, geleid door Richard, de hertog van Gloucester. Deze, een misvormd man met dun streepjessnorretje, wil zichzelf kost wat kost tot dictator kronen. Ian McKellen voelt zich duidelijk thuis in de rol van de misdadige Richard en zet dan ook een ijzersterke acteerprestatie neer. Hij is overduidelijk het middelpunt van deze film, maar krijgt toch prima tegenspel van de bijrolspelers. Iedereen vervulde zijn rol op zijn minst naar behoren, en de meesten deden zelfs beter dan dat. Wat de acteerprestaties betreft, zat het bij deze prent dus goed.

De transpositie naar Groot-Brittanië in de jaren '30 vond ik daarentegen niet erg geslaagd. Een originele vondst is het zeker en bij momenten leverde het mooie scènes op, waarvan de toespraak van Richard in een weinig subtiele nazistische setting toch wel de opvallendste en tegelijk meest geslaagde is. Maar over het algemeen miste deze mix, de taal van Shakespeare in een moderner decor, iets. Het bombastische taalgebruik paste niet bij de modernere tijd waarin het verhaal zich afspeelt en maakte het nogal zwaar en bij momenten zelfs irritant.

Loncraine wou met 'Richard III' twee groepen, de kenners en de leken, vanaf het begin gelijk schakelen, door ze met dezelfde nieuwsgierigheid te prikkelen, zoals hij zegt. De kenners kan hij nieuwsgierig gemaakt hebben, of misschien eerder gechoqueerd hebben met de openingscène: de koelbloedige moord op de rechtmatige koning van Groot-Brittannië, nadat een tank zonder omhaal binnenreed. Ik, als leek, was hierdoor benieuwd naar de rest van dit 'stuk van Shakespeare'. Maar naarmate de film vorderde, moest ik steeds denken aan die andere film over Shakespeare, namelijk Shakespeare in Love van John Madden. Hij slaagt er veel beter in om 'leken' te prikkelen en Shakespeare toegankelijk te maken. Deze film speelt zich wel af in de 'correcte' tijd, wat de mondige taal vanzelf toegankelijker lijkt te maken. Visueel ziet hij er ook vele vlotter uit.

Want op dat vlak had Loncraine het toch wel stukken beter kunnen doen. Het is moeilijk te zeggen wat ik nu juist minder vond, maar ergens stak de beeldregie me soms wat tegen. De film straalt een donker sfeertje uit, maar vaak was het beeld zelf nogal donker, net dat tikkeltje te donker. Door deze matige visuele kant, had de film ook een soort stroefheid en kantigheid. De verschillende hoofdstukken vloeiden ook niet altijd mooi ineen, wat ook onduidelijkheden met zich meebracht. Niet dat dit heel de film zo was, er zaten ook een aantal fraaie shots of scènes in, zoals het moment waarop de jonge prins wordt gestikt in de vlag of weer de eerder vermelde toespraak.

De verwachtingen die ik had bij deze film zijn niet waargemaakt, wat niet wil zeggen dat ik hem slecht vond. Het verhaal op zich is namelijk best goed en op het acteerwerk valt ook weinig aan te stippen, maar de O zo belangrijke uitwerking kon vele beter.

Vond het een zeer goede film. De sfeer was er zeker, mede dankzij de aanstekelijke soundtrack( ik denk toch dat het de soundtrack is). Het acteerwerk is goed. Wat in sommige andere films met Stallone toch wel minder is.
De ultime vechtscène op het einde zag er al bij al nog wel doenbaar uit. Het kwam me wel belachelijk over dat hij zijn verdediging zo laag hield. Iets wat een bokser nooit zou doen.
1 punt dat ik jammer vond aan de film was dat je hem zo weinig zag trainen. Hij kreeg dan 5 weken de tijd om te trainen. Maar je ziet hem maar 1 keer echt trainen. Waardoor ik niet echt de indruk kreeg dat hij 5 weken lang hard heeft gewerkt om beter te worden.

Maar zeker de moeite waard.