Opinions

Onlangs de dvd van dit meesterwerkje aangeschaft en vanavond dus maar eens herzien.

Ja, wat te zeggen. Alles klopt aan deze film, de beelden, de muziek, sfeer, hier en daar een gevoel dat uitgebeeld word in een soort van droom-achtige scene (de vliegscene o.a) allemaal erg subtiel gedaan, zonder het realisme te verliezen.

Heerlijk om een kijkje te nemen in het leven van een ander, en ook heerlijk om het zo goed te zien eindigen. Fantastisch hoe het heden met de herrineringen af en toe naadloos in elkaar overlopen.

Net als in Yamada-kun weet Takahata je weer te ontroeren met de meest allerdaagse gebeurtenissen, alleen op een heel andere manier als in de bovengenoemde film. Deze is me, net als Yamada-kun, erg dierbaar geworden. Een film die je erbij kunt pakken als het je allemaal even tegen zit, om vervolgens weer vol energie én een goed humeur de dvd weer in zijn hoesje te stoppen.

Ben het verder eens met danuz;

Voor de rest vind ik het toch moeilijk om te schrijven over deze film. Het moet je gewoon raken, je moet het voelen. Voelen is geloven

5*

Zoals Tayama hierboven zegt doet deze film me een beetje aan Grave of the fireflies denken, hoewel die toch van een veel hogere kwaliteit is.

De character designs doen me weinig, maar zijn niet lelijk. De background zijn mooi, maar niet prachtig. Maar het grootste probleem van deze film is denk ik toch wel het gebrek aan sfeer en het wegblijven van mede-leven met de hoofdpersonen, waar bijvoorbeeld g.o.t.f wel in sloeg.

Geen slechte film, leuk om eens gezien te hebben. Enkele leuke scénes, maar deed me verder allemaal weinig. 3*