Opinions

Erg leuke/interessante documentaire!

Dat Japan een bijzonder en vreemd land is dat weet ik uit eigen ervaring. Dat men er hard moet werken is algemeen wel bekend, maar nu zien we daar eindelijk eens beelden van die geschoten zijn door een niet-Japanner.

Het is moeilijk een spraakzame Japanner te vinden maar Sean McAllister had het (uiteindelijk) erg goed getroffen met de Engels sprekende Naoki, een Japanner die z'n eigen land maar 'fucking' kut vind.

Japan: A Story of Love and Hate is een mooi portret van een Japanse postbode en zijn (veel) jongere vriendin, die beide keihard moeten werken om een beetje een normaal leven te leiden. Iets wat je niet zo snel zou verwachten van een van de meest welvarende landen ter wereld.

*Om in de stijl van de documentaire te blijven zet ik Ue o muite arukō / Sukiyaki van Kyu Sakamoto maar weer eens op....

Onbegrijpelijk dat 'komedie' ontbreekt bij genre. Dit was een totaal andere film dan ik gewend ben van Sono. In het begin viel de film me daarom eigenlijk nogal tegen, maar dat werd in de tweede helft ruimschoots goedgemaakt. Met een glimlach van oor tot oor werd er een prachtige film geschoten. "Let's go!"

Dit is niet echt een film die veel boeddhisten en christenen kunnen waarderen denk ik.... Ook mensen die stemmen op de Partij van de Dieren kunnen dit maar beter niet kijken. Eigenlijk kan ik niemand aanraden deze film te gaan zien.

Jiro heb ik al eerder uitgebreid in een aflevering van Anthony Bourdain's "No Reservations" gezien en het ziet er inderdaad uit als foodporn.

Omdat ik benieuwd was om eens bij Jiro te gaan eten ben ik wat recensies over zijn restaurant gaan zoeken, maar dan blijkt het toch niet allemaal geweldig. De man zou zeer onvriendelijk zijn voor zijn personeel, en ook de sfeer in het restaurant omschrijven veel mensen als kil en klinisch, iets wat ik ook wel kan opmaken uit de beelden die ik heb gezien. Het ziet er top uit, maar of die paar sushi ook echt 300 euro waard zijn is wat mij betreft nog maar de vraag.

The Girls Rebel Force of Competitive Swimmers is inderdaad een slechte film, maar ook hier geldt weer het cliché: zó slecht dat het gewoon goed is!

Het is allemaal zo bizar over de top dat ik af en toe een glimlach niet kon onderdrukken. Ook het feit dat de dames veelal met of zonder badpak rondliepen deed deze slechte film alleen maar goed.