De arrogantie van Clough is in het begin prachtig om te zien, maar zodra de obsessie bizarre vormen aan gaat nemen heb je steeds minder met hem te doen.
De trainingen en wedstrijden zijn door de houterigheid van de acteurs lachwekkend maar nergens stoort het. Mede doordat het simpelweg ondergeschikt is aan het verhaal.
Leuk om aan het einde de echte beelden te zien van Brian Clough. Pas dan zie je hoe goed Michael Sheen hem heeft neergezet.
Grappig om te zien dat de meeste interviews in de film terug te vinden zijn op youtube. Gewoonweg bijna identiek, zoals de confrontatie in de studio met Don Revie