Opinions

Aardige film van Wakamatsu.

Kabe no Naka no Himegoto heeft me de hele rit weten te boeien. De zwart/wit beelden gecombineerd met donkere strijkmuziek en de vele binnenshots van de typische Japanse woonruimte weten de claustrofobische gevoelens goed over te brengen naar de kijker. Dialogen zijn verder interessant en ook de scenes die voorbij komen worden steeds interessanter naarmate het verhaal vordert.

3.5*

Slechte film.

Deze film heeft zeker zo zijn leuke momentjes, maar is vervolgens ook drama. Raak je op het begin nog helemaal enthousiast, het zakt met elke 10 a 15 minuten verder de afgrond in...Uiteindelijk kom je aan bij het einde, en dan heb je het wel helemaal gehad met deze film. Verder was het acteerwerk erg slecht en de computer animaties redelijk.

Niet persee een slechte Miike film, maar deze had hij van mij gerust aan zich voorbij mogen laten gaan.

Enige wat deze film leuk maakt zijn de scene's waarin de verschillende creaturen zich vermaken met het vermoorden van mensen. maar dan moet je zowat 2/3e van de film schrappen.

2.5*

Goede chanbara film van Hideo Gosha.

Niet alleen zijn de zwart-wit beelden mooi geschoten, maar ook de gevechten zijn mooi gechoreografeerd. Het acteerwerk is goed en wat je kunt verwachten van een typische chanbara film.

Ik ben niet bekend met het origineel en ook de rest van de films van Gosha zijn mij niet bekend.

3.5*

Goede en vermakelijke film.

Het verhaal gaat in een sneltreinvaart aan je voorbij en gaat niet al te diep in op het personage Danny Green, maar dat is niet storend aan deze film. De film belicht meer het feit dat een man het op neemt tegen de gevestigde orde en meerdere aanslagen op zijn leven wist te overleven.

De productie zit goed in elkaar en oogt niet goedkoop. Regie is goed en weet de jaren 70, hoewel ik deze zelf niet heb meegemaakt, goed over te brengen. Ook de Ierse muziek is fantastisch.

Het acteerwerk is goed en personages komen realistisch over.

3,5*

Erg mooie film.

Zelden ben ik zo verrast als ik een film kijk waar ik vooraf niks van heb gelezen of gezien.

Wanneer je op play drukt zit je gelijk in de film. De beste man ziet het allemaal niet meer zitten. Schulden kunnen niet meer terug worden betaald en zijn vriendin wil hem niet meer zien. De man springt van een brug en spoelt aan op een eiland vlak naast de stad. Zelfmoordpoging mislukt.

Nadat de man ontwaakt krijg je de eene na de andere hilarische scene voorgeschoteld. Dit allemaal zo leuk geacteerd en zo leuk op beeld vast gelegd dat het een genot is om naar te kijken. Al snel duiken we in het leven van het andere persoon, die een leven lijdt waar je diep ongelukkig van wordt, maar waar je toch geintreseerd naar zit te kijken.

De film heeft een origineel script, zit vol met humor, goed acteerwerk, een vleugje drama en is erg mooi vastgelegd. Kortom een pareltje uit Zuid-Korea.

4,5*

Schitterende en fascinerende film. Niet zozeer om het verhaal, maar vooral de sfeer en setting maken deze film zo goed. Je krijgt een goed beeld van het steeds moderner wordend Japan en je merkt die overgang aan kleine en grote dingen. Ook vind ik het mooi de verschillen opvattingen tussen oud en jong voorbij te zien komen.

Dit is op het moment van schijven de eerste film van Ozu die ik zie, maar ik ben zeker van plan om heel snel Tokyo Monogatari te zien. Mochten de andere films nog beter worden dan deze dan zal ik misschien mijn score wat moeten corregeren, maar tot dat moment krijgt de film zeker een

4.0*

Ozu bedankt voor het mooie filmwerk, je bent helaas te vroeg gestorven. Maar gelukkig vernieuwd de natuur zich telkens weer in allerlei vormen

Niet echt mijn soort film. Snap totaal niet waarom die personages zo zijn zoals ze zijn in deze film.

Al met al ook geen vervelende film om te zien, maar ga deze wel snel weer vergeten.

2.5*

Zeer goede film!

Kokuhaku is zeker een parel te noemen. Het verhaal is verwarrend op z'n tijd, maar zit zeer goed in elkaar. Visueel is de film ook erg mooi.

Deze film staat me nog lang bij.

4.5*

Deze film kon me eigenlijk geen moment boeien.

Het verhaal is zo simpel als het maar zijn kan en de humor vind ik erg flauw.

Actie is nauwelijks aanwezig en de Wu Xia gevechten zijn soms wel erg weinig inspirerend. Maar we zijn de laatste 10 jaar natuurlijk wel erg verwend geraakt met grote Wu Xia producties.

Ik weet werkelijk niks noemenswaardig op te noemen aan deze film en waarschijnlijk ben ik deze daarom ook snel weer vergeten.

Mou Gaan Dou (2002) en Yau Lung Hei Fung (2010) zijn veel leukere films van Wai-keung Lau die ik heb gezien.

2.5*