Opinions

Ongetwijfeld de meest complete O.J. Simpson documentaire tot dusver; waarschijnlijk dé definitieve documentaire zelfs. Naast de beruchte rechtszaak zelf weet regisseur Edelman een frisse invalshoek te gebruiken door oudere, racistische kwesties te belichten - rellen tijdens de jaren '60; de Rodney King zaak - als een soort aanloop dat uiteindelijk ernaar toe zou leiden dat Simpson op 3 oktober 1995 vrijgesproken zou worden voor de moord op Nicole Brown en Ron Goldman.

Mensen ie de recente FX serie gezien hebben en nog niet vermoeid geraakt zijn van 'The Juice' mogen dit gerust een kans geven, de documentaire bevat nog een hoop anekdotes ie zelfs in de serie niet aan bod konden komen. Tevens bevat 't laatste, vijfde deel (elk deel duurt ongeveer 90 minuten) een hoop uniek beeldmateriaal van Simpson's leven ná de vrijspraak en hoe ie uiteindelijk - ironisch genoeg - toch nog achter de tralies terecht kwam met een opgelegde gevangenisstraf van 33 jaar.

De eerste remake uit mijn persoonlijke top 10, en hopelijk ook de laatste. Erg dappere poging van scenarist Protosevich om 't Zuid-Koreaanse meesterwerk proberen te adapteren voor 't Westerse publiek maar uiteindelijk is 't gewoon verspilde energie. De verrassingen zijn er vanaf en enige verdediging dat deze meer trouw zou zijn aan de oorspronkelijke Japanse manga ... Tja; heb 'm niet gelezen maar als dat 't geval is voldeed Park's interpretatie op 't materiaal prima gezien ze allebei haast identiek zijn.

Wel leuk om iconische (voor mij, dan) scènes te zien in een ander jasje en 't acteerwerk voldoet prima, met uitzondering van Copley als schurk; die blijkbaar dacht dat ie in een Bond film zat uit de Connery dagen. Lee's vingerafdrukken zijn jammer genoeg haast nergens te bekennen, alhoewel ik niet precies weet of dat goed of slecht is. Wel zijn meest bloederige film, tot dusver. Bobbitt's cinematografie was degelijk (alhoewel McQueen véél meer uit hem weet te halen) en Baños' score is alweer vergeten. 2,5*

"I'm not your f*cking mommy!"

Blijkbaar vond Hollywood het nodig om weer deze tenenkrommende zin in de eindconfrontatie te stoppen. Jammer, want afgezien van dat einde was de opbouw ernaar toch stukken beter.

Fermiga en Sarsgaard doet het beiden aardig maar de echte sterren zijn de twee kleine (of hoe je het ziet) meiden Esther en Max. Heerlijk was het te zien hoe Esther Max onder het duimpje hield en haar steeds meer trok in Esther's zieke wandaden.

Genoeg bloed en een ietwat vergezochte, doch originele twist maakten het een erg vermakelijk filmpje. 4*