Opinions

Tegen het einde van deze film wordt geïmpliceerd dat er toch een bovennatuurlijk watermonster lijkt te bestaan, wat het personage van Pierre Bokma eerder in de film beweert.

Deze film is met recht een teleurstelling te noemen. Was de eerste film uit 1988 nog bovenal een thriller met een paar horror- en actie-elementen, deze film is vooral een overdrijving van de actie. Zeker tegen het einde kreeg ik meer het gevoel dat ik zat te kijken naar een parodie op de eerste film, dan een waardig vervolg daarop. Het helpt ook niet dat een aantal special effects erg gekunsteld in elkaar zitten (de scènes die overduidelijk voor een greenscreen zijn opgenomen doen gewoon pijn aan de ogen) terwijl men bijna 40 jaar geleden met meer overtuigende effecten op de proppen kwam. Het oogt allemaal onaf, zoals de vele regen terwijl twintig meter verder in beeld een strakblauwe hemel te zien is. Heb ik het niet eens over het duidelijke gebruik van AI wat uncanny is. Ik weet niet waar dat budget van 6,5 miljoen in is gaan zitten, maar duidelijk niet in de (visuele) afwerking.

Het verhaal deugt ook van geen kant: de maniak uit het origineel zou volgens dit verhaal niet dé killer kunnen zijn geweest omwille van DNA-materiaal wat niet overeenkomt, wat mede aan het licht is gekomen doordat zijn onbekende dochter een cold case-team heeft ingeschakeld om zijn onschuld aan te tonen. Prima, wil ik best geloven, alleen hebben we de maniak in het origineel meermaals op beeld de moorden zien plegen en was hij altijd van top tot teen gekleed in duikersuitrusting, dus logisch dat je geen overeenkomend DNA-materiaal kan vinden. En als hij het zogezegd niet gedaan heeft, waarom gaat zijn dochter dan vervolgens op een killing spree om "haar vader te eren"? Het is allemaal heel rommelig, zelfs voor een verstand-op-nul-film als dit.

Daarbij komt het verhaal nogal traag op gang, zijn er meerdere filler plots (vooral rond Tara) en eindigt de film in een anticlimax. Dick Maas gaf vooraf aan nooit een goed idee te hebben gehad voor een vervolg, maar waarom hij dacht dat dit script wel de moeite was is mij een raadsel. De 2,5 ster zijn vooral voor Huub Stapel en Holly Mae Brood, die nog wat van het script proberen te maken en waar er een fijne chemie tussen is. En voor de kleine cameo tegen het einde van twee andere acteurs uit de eerste film.