Log

Een tour-de-force van Le Bon, die Niki de Saint Phalle tegelijkertijd aandoenlijk, krachtig, hulpeloos, onuitstaanbaar en begeerlijk neer weet te zetten. We volgen de kunstenares in de jaren vóór haar doorbraak, als ze in het Frankrijk van de jaren '50 haar weg en stijl langzaam maar zeker weet te vinden. Mooie rol ook van Robinson die haar met kalmte door turbulente tijden weet te loodsen.
Opvallend genoeg krijgen we het werk van Niki nooit te zien; de film wil zich enkel richten op de kunstenares zelf. De emoties spatten daarbij soms van het scherm, en langzaam maar zeker wordt de kijker steeds verder meegezogen in haar wereld. Tegelijkertijd een mooi tijdsbeeld in deze sterke film, echt van genoten.

Oei oei, niet al te best. Verwaand Amerikaans dansmeisje vertrekt naar Moskou om het Bolshoi te halen, maar komt van een koude kermis thuis. De gebruikelijke thema's op dit gebied (ondervoeding, overtraining, fysieke en mentale uitputting) worden weer keurig opgelepeld, het verrassingselement zit hem erin dat het ditmaal gaat om een Amerikaanse in Rusland. Ze krijgt natuurlijk te maken met discriminatie en nationalisme, maar het is moeilijk om voor haar te duimen want zo sympathiek is ze niet.
Verder vooral een hoog dik hout / planken gehalte. Met name de kolderieke scenes met de stars and stripes moeder, die zo nu en dan het vliegtuig inhopt om als reddende engel dienst te doen, zijn van het beschamende soort. Ook de volop schmierende Kruger, hier rechtstreeks weggelopen als villain slash femme fatale uit een jaren '70 Bond-film, kan dit schijnbaar op feiten gebaseerde werkje niet redden.

vote posted