Opinions

Wat een vervelende pief, paf, poef film.

Ja, het is totaal fictie, en mist dan ook iedere connectie met de werkelijkheid.

Een kind dat fotograaf wil worden blijft maar plaatjes schieten terwijl ze midden in de vuurlinie staat in een zogenaamde idioot verzonnen burgeroorlog waarvan je dan zou moeten kunnen denken: Tja, dat zou zo maar kunnen gebeuren in werkelijkheid. Kom nou toch....

Oh ja, ik mis de diepere achter gelegen bedoeling van de filmmaker? Je moet door het slappe verhaaltje heen kijken? An me hoela.

Ik heb de film met moeite uitgekeken waarbij ik dacht: zal ik het afkijken of zal ik wat anders gaan doen?

Ik begrijp best dat er mensen zijn die zich vermaken met deze film, ik niet.

1 sterretje voor de moeite.

Fijne film om in de goeie ouwe tijd terug te kijken. Patsy Cline had ik weleens van gehoord maar Loretta Lynn was voor mij een onbekende.

Vooral ook erg genoten van een hele jonge Tommy Lee Jones.

Het verhaal in de film ging wel rap van start maar dat zie je wel vaker bij films waar een te lang verhaal in anderhalf uur verteld moet worden.

Desondanks lijkt het me wat hoogte- en diepte punten betreft wel een aardig compleet beeld geven zowel van haar leven als ook een beeld van de tijd.

Lorreta Lynn, ik heb het even opgezocht, is 90 jaar geworden en in oktober 2022 overleden.

Ik hoop dat ze ook nog eens zo'n soort film maken over Linda Ronstadt.

Is dit serieus of bedoeld als parodie?

Wat een slechte film is dit zeg.

Vooropgesteld dat ik geen Elvis fan ben en als vroeger “in the Ghettoooooow” op de radio kwam ging het gauw naar een andere zender.

Neemt niet weg dat ik wel een liefhebber ben van music biopics en deze film ook wel graag wilde zien.

De film werd 2 jaar na de dood van Elvis uitgebracht en oh,oh, wat was er een haast om deze film uit te brengen.

Het begint al goed fout in het begin van de film waar Elvis als jongetje van een jaar of acht door “Mammie” naar binnen geroepen wordt omdat het buiten stormt en enorm regent.

Oh, zegt Mammie enigszins ontsteld, je bent doorweekt en vervolgens kruipt het volkomen droge kind bij moeder op schoot met de lange haartjes nog keurig in model.

En zo gaat het maar door, het ene fragment nog ongeloofwaardiger dan de andere.

Kurt Russell speelt Elvis en geen moment, maar dan ook werkelijk geen enkel moment weet hij te overtuigen, doet werkelijk enorm z’n best om met opgetrokken bovenlip zoveel mogelijk op Elvis te lijken maar het lijkt eerder een parodie dan serieus.

Dit is geen acteren maar dit is aanstellerij.

En dat geldt wat voor mij betreft niet alleen voor de hoofdrolspeler maar voor vrijwel de hele cast, het lijkt wel of dit de eerste kostuum repetitie is geweest, Jongens, draaien maar want we hebben geen seconde te verliezen, de film moet zo snel mogelijk in de bioscoop, nu weten de mensen nog wie Elvis was en nu is er nog wat aan te verdienen!!!!

Geheel in stijl met het hele leven van Elvis en volgens Amerikaans recept, nogmaals, ik ben geen Elvisfan maar de marketing was perfect, daar neem ik wel mijn petje voor af.

Neem nou “Walk in Line” van Johnny Cash of “Sid and Nancy” Sexpistols, daar steekt deze Elvis film toch wel heel schril bij af.

Konden ze misschien in 1979 geen goeie originele films over legendarische popsterren maken?

Ja, natuurlijk wel, kijk maar even naar “The Buddy Holly Story” (1978) ook geen echte hoogvlieger maar wel een film die iets te vertellen heeft.

Of “The girl can’t help it” (1956) een regelrechte Klassieker.

Kortom Elvis 1979 is wat mij betreft een hele slechte, puur commerciële film, die enorm afbreuk doet aan de legende van een icoon.

Halve ster maar liever nog iets minder!

Eigenlijk is alles al gezegd, voor mij één van de beste films die ik de laatste tijd gezien heb, 5 sterren....

Heeft, zoals al eerder opgemerkt, inderdaad wel iets van Fargo weg maar dat is eerder een compliment en aanbeveling dan een verwijt.

Ik vond het een fijne film, goed verhaal, zonder al te veel inspanning van "wie is wie?" goed te volgen en bovenal: het bleef toch onvoorspelbaar.

Doe mij er nog maar een paar....

Gewoon een lekkere film, voor mij 4 sterretjes.

Historisch onjuist? mogelijk wel.

Inhoudsloos? Wellicht.

Maar wat kan mij dat schelen, ik kijk naar een film, het is niet echt, het is gespeeld, opgenomen en het wordt in mijn huiskamer op de tv afgedraaid.

Heb ik me verveeld? Nee.

Heb ik me vermaakt? Ja

Ik vond het een heerlijke film waarbij een gegeven uit de geschiedenis dient als basis voor het verhaal dat verteld wordt op een voor mij prettige manier. Het wat persoonlijker gemogen, zeker wat Napoleon betreft, hij heeft me niet "gepakt" waardoor ik de volgende dag denk: gut, hoe zou het met Napoleon zijn, ach nee, dat was een film, het was niet echt.....

Voor mij een avond vermaak met een goed verzorgde film voor mij 4.5 sterretjes

Als Martin van Waardenberg in een film of serie zit doet het er voor mij eigenlijk helemaal niet meer toe wat het verhaal of boodschap van de film is, alleen zijn aanwezigheid maakt het voor mij al een succes.

Het zelfde heb ik bij Michiel Romeyn......