Opinions

Er is hier alweer een prachtige discussie tussen conservatieven en progressieven op gang gekomen zie ik. Ik snap niet dat dit type feminisme wordt toegejuicht. Zorgt voor meer polarisatie en levert niemand iets op, ook vrouwen niet.

Ben zelf altijd wat minder geïnteresseerd in de Eerste dan in de Tweede Wereldoorlog, maar qua spektakel scoort deze film in ieder geval goed. Wel een aantal scenes die dermate smerig waren dat ik er eigenlijk niet naar kon kijken. In ieder geval zijn de makers erin geslaagd elk sprankje heroïsme uit de oorlog te halen.

Verder vind ik het toch altijd wel terecht dat er een menselijk beeld van Duitsers wordt neergezet, zij waren ook gewoon jongens die door slechte leiders de oorlog in werden gestuurd en maakten de meest afgrijselijke dingen mee. Ondanks dat sommige soldaten ook in de Eerste Wereldoorlog oorlogsmisdaden hebben gepleegd, was dit aanzienlijk minder dan de Tweede Wereldoorlog.

Verder wijkt de film wel wat teveel af van het boek, 80 procent gaat over de laatste paar dagen van de oorlog. Dat had wat minder gemogen. En verder blijft de dood gewoon het vreselijkste wat er is, afschuwelijk.

Ik ben veel enthousiaster dan menigeen hier en wellicht komt dat doordat mijn interesse in geschiedenis (dus oorzaak en gevolg, jaartallen) sowieso wat groter is dan de gemiddelde kijker. Ben blij dat Scott er voor gekozen heeft de complete periode 1793-1821 mee te nemen in zijn verhaal zodat je eigenlijk een heel volledig beeld krijgt van de opkomst en ondergang van Napoleon. Uiteindelijk komen alle belangrijke zaken er eigenlijk wel in voor, behalve dan de slag bij Leipzig maar die zit vast wel in de lange versie. De veldtocht naar Rusland was ook uitstekend in beeld gebracht.

Ook Phoenix valt me mee, hij ontkomt niet helemaal aan zijn Joker-rol maar dat leek vooraf ook al onvermijdelijk. Veel droge humor waar je van moet houden, maar aan het einde van de film ga je hem op een of andere manier toch sympathiek vinden. Toch ook wel wat kritiekpuntjes, de vele kleine grapjes slaan soms wat door en hoeven niet altijd. De kroning tot keizer in 1804 doet bijvoorbeeld wel heel potsierlijk aan. Zelfde geldt voor de seksscènes.

Verder had Scott wel iets nauwkeuriger kunnen zijn met de historische feiten, de hoofdlijnen kloppen prima maar binnen de verschillende veldslagen gaat hij te veel buiten zijn boekje. Austerlitz is bijvoorbeeld een karikatuur van de echte veldslag, waarbij het lijkt of Napoleon een compleet leger door het ijs schiet waar er in werkelijkheid slechts een paar soldaten verdronken.

Waterloo wordt mooi in beeld gebracht maar is geen seconde spannend. Dat Napoleon als een laatste wanhoopsdaad zelf op een paard springt en ter strijde trekt is helaas ook niet op waarheid berust. Net als de kogel door zijn hoed. Dit soort sensationele details hadden wat mij betreft niet gehoeven en voegen weinig toe aan de film.

6 euro betaald voor deze bullshit. Na 10 minuten voel je al welke kant het op gaat en vliegen de lijken en lichaamsdelen je om de oren. Afgrijselijk slecht, na 25 minuten was ik er wel klaar mee.

Oja en Duitsers die Engels spreken sowieso altijd 2 sterren minder.

Met de kerst maar weer eens gekeken. Kan eigenlijk nog steeds niet geloven hoe ongelofelijk goed deze film is, zonder twijfel de beste film die ik ooit heb gezien. De historische details zijn briljant, de romantiek is fenomenaal, en de muziek is de beste filmmuziek die ik ooit heb gehoord.

Tranen met tuiten gejankt bij het sterven van Rose aan het einde van de film, waarbij de 'totaliteit' van haar leven met alle Titanic-herinneringen prachtig in beeld kwam. Zonder overdrijven heb ik door deze film altijd een sprankje hoop in een leven na de dood gehouden.

Ik was niet zo heel erg onder de indruk van de film moet ik zeggen. Misschien dat ik gewoon niet zo goed ben in impliciete verwijzingen maar bij mij maakten de 'enge' achtergrondgeluiden en de beelden die op zwart of rood sprongen eigenlijk geen moment indruk.

Wel vond ik het psychologisch interessant om te zien hoe Nazi's een 'normaal' leven konden hebben zonder daar al te erg mee te zitten. Beide hoofdpersonages (Rudolf en Hedwig) speelden prima. Rudolf is volledig afgestompt maar ik had het wel interessant gevonden om te weten hoe hij zo geworden is. Hedwig lijkt in een soort vreemde voortdurende ontkenningsmodus te zitten waar ze niet meer uit komt.

Vreemd genoeg zijn het psychologische mechanismes waar ik ook in mijn eigen omgeving en misschien zelfs wel bij mezelf mee te maken heb. (don't worry, ik ben geen moordenaar ) De pure onverschilligheid, de ontkenning, de apathie. Nu ik zo zelf aan het typen ben geef ik toch een half puntje meer.

Een psychologisch interessante film maar bij mij had het juist wel wat explicieter gemogen.