Opinions

Het begin is goed. De introductie van het huis en natuurlijk de pop, hoe de ouders de pop behandelen en hem aan Greta (Lauren Cohan) voorstelt vormen een goede inleiding. Daarna werd het meer een poppenkast. Cliché bijzaken zoals de probleempjes met Cole (Ben Robson), de ouders die zich zelf om het leven brengen en een briefje achter laten, hier dacht ik dat er een heel verhaal achter dat briefje zat, maar nee.

De film brengt je op het verkeerde been, door te laten denken dat het een 'geesten' film is. Toen de 'levende' Brahms in beeld kwam werd het nog een beetje spannend. Goede, sfeervolle scène is dat trouwens. Acteerwerk is nergens echt goed of slecht. Alle scènes, en dat waren er best veel, met Malcolm (Rupert Evans) heb ik aan zitten ergeren. Niet omdat ik het een slechte acteur vind, maar meer door het clichématige script. Lauren probeert de film nog te redden, maar het lukt haar net niet.

Dacht ik eindelijk een goede Godzilla-film te kijken..

Opzich is de film helemaal niet slecht.

Geluidseffecten zijn van hoge kwaliteit exclusief dat van de MUTO's, het leken net robots. Soundtrack is niet heel bijzonder, maar werkt heel effectief en past goed bij deze film.

Het is een sfeervolle film met een paar sterke scènes. Bijvoorbeeld wanneer Joe (Cranston) en Ford (Taylor-Johnson) terug gaan naar het oude huis, de omgeving zag er heel goed en verzorgd uit. En zo zijn er nog wel een paar sterke scènes op te noemen.

Het acteerwerk stoorde me niet. Het was niet goed, dat staat vast, maar met een beter script had er zeker meer ingezeten. Bijna iedereen deelt lof uit voor Cranston, maar in deze film doet hij het op zijn zachtst gezegd heel matig. Bijvoorbeeld toen hij was opgepakt en in dat kamertje zijn verhaal deed was van een laag niveau.

De opbouw was lekker rustig, alles wordt goed ingeleid. Het zag er verzorgd uit, totdat plotseling die robot-achtige wezens opdoken. Wat een verschrikking is dat. Dacht ik een mooi Godzilla filmpje te kijken, komen er van die lelijke robots in voor. Zonder die wezens meegerekend, heeft Edwards toch wel een mooi werkje afgeleverd.

Met het oog op Jurassic World: Fallen Kingdom, dat binnenkort uitkomt en natuurlijk voor het vermaak, deze weer eens opgezet.

Puur genieten geblazen deze film. Visueel is het een prachtplaatje. Het moment wanneer het park geïntroduceerd werd zag er erg mooi uit. De dieren zagen er ook goed uit, niks op aan te merken. Veel beter ook dan het origineel. Wat ook logisch is natuurlijk, ruim 20 jaar verder. Maar als je Jurassic Park op visueelvlak al prachtig vindt, dan zit je met deze film wel goed.

Verder is het verhaaltechnisch natuurlijk niet bijzonder. Goed dat Trevorrow deze film niet al te serieus neemt. Hij strooit met clichés alsof het pepernoten zijn. Ook de cast doet het bijzonder matig, uitstraling hebben ze bijna allemaal, maar acteren kunnen ze nauwelijks. Jammer dat hier weer kinderen in de hoofdrol spelen. Op het menselijk gebied dan, de dino's stelen de rol. Natuurlijk hoort dat bij de reeks, de kinderen, maar van mij hoeft het niet meer. Ik erger me er alleen maar aan. In deze gelukkig wel minder dan de vorige delen.

De film heeft een trage opbouw met hier en daar wat onzinnige dialogen die je makkelijk achterwege kon laten. Er zaten daarentegen heel wat leuke scènes in. Bijvoorbeeld toen die vogels ontsnapte en de daarop volgende scènes, maar ook de voorstelling met die waterdino was innovatief en fijn. Leuke referenties naar Jurassic Park ook trouwens. Een spectaculair einde met het gevecht tussen de T-Rex en de Indominus Rex zoals het hoort.