Opinions

Don’t Breathe is een hele onderhoudende thriller/horrorfilm. Het concept is heel angstaanjagend en het is een origineel idee voor een film: vastzitten in een huis met een blinde moordenaar die je zoekt, proberen zo stil mogelijk te voortbewegen. Hoewel het enigszins vergelijkbaar is met andere films, zoals The Collector of Hush, heeft Don’t Breathe voldoende eigen ideeën om zich van andere films te onderscheiden. Het concept klinkt op het eerste gezicht ietwat klein, maar de film weet voldoende toe te voegen aan het verhaal om het 90 minuten interessant te houden.

Stephen Lang speelt de blinde man en hij straalt pure intimidatie uit ieder moment waarin hij in beeld is, iemand tegen wie je liever niet op straat aanloopt. Dit is één van de meest enge performances die ik in een tijd heb gezien. Daarnaast zaten er een paar hele sfeervolle scenes in op het gebied van belichting & geluid: geziene het een horrorfilm is waarbij geluid centraal staat heeft Don’t Breathe veel spannende stiltes, of er zijn scenes waarin de belichting op slimme wijze speelt met wat je ziet.

Er zitten meerdere dingen in de film waar ik wisselvallige meningen over heb. Ik denk dat ik geen spoilers weggeef door dit te zeggen, maar de openingsscène van de film is een scene die zich overduidelijk later in het verhaal afspeelt, wat de spanning die ze proberen te creëren tot dat punt aanzienlijk minder maakt geziene je een groot deel van de uitkomst kunt schetsen aan de hand van de eerste minuut. Het voordeel is dat de film je laat afvragen hoe andere dingen gaan verlopen, maar ik had liever dat ze de opening geheel anders deden. Ook is dit een horrorfilm waarbij ik meerdere malen vraagtekens moest zetten achter de keuzes van de personages. De personages maken redelijk wat keuzes die niet aanvoelen als hun slimste optie, dit leidt naar meerdere horrorfilm clichés die al vaak zijn gebruikt. Maar aan de andere kant: dit is één van die horrorfilms waarbij hun keuzes niet TE geforceerd of TE dom voelde, waardoor ik het voordeel van de twijfel gaf. In real life zou je waarschijnlijk 4 kleuren stront schijten als je in hun positie zou zitten en je zou, door de spanning, waarschijnlijk geen betere keuzes maken als je kijkt naar de opties die ze hebben.

Het laatste wat ik kan zeggen is dat sommige verhaalelementen die worden aangekaart ietwat vergezocht voelde waardoor het moeilijker werd spanning te voelen tijdens deze momenten, maar deze scenes gaven de film voldoende materiaal om de 90 minuten te vullen in plaats van een klein concept onnodig uit te rekken.

Hoewel het geen thriller is waarvan ik zou zeggen dat je het persé moet zien is het, als je zoekt naar een onderhoudende suspensie film om met vrienden te kijken, een prima keuze. Een sterk concept met een intimiderende vijand, niet alle aspecten van het verhaal zijn even sterk en er zijn redelijk wat horrorclichés, maar al met al een onderhoudende zit.

3*