Opinions

Film van het kaliber US oorlogspropaganda.

Zo'n 20 jaar geleden was er een Stallone film waarin Amerika alsnog de Vietnam oorlog won.

Het is film, er zit geen greintje realiteit in.

Trouwens, wat had die Chris Kyle eigenlijk te zoeken in Iraq?

Daarover zou ik wel eens een film willen zien.

De film begint met 1 van de eerste films die er zijn om ons erop te wijzen dat film zwaar kan foppen. Dan komt de openingstitel: "CONJURING The Rolling Thunder Re-Vue". Dus je weet dat je naar iets zit te kijken dat in de literatuur een "historische roman" wordt genoemd. Dylan zelf kan dat waarschijnlijk niks schelen, wat hemzelf betreft duikt hij nooit graag in het verleden. En verhaaltechnisch moet je toch wel aandacht besteden aan waarom destijds al dat celluloid überhaupt is opgenomen. Nou, voor Renaldo & Clara. Door de met Dylan bevriende cinematograaf Howard Alk. Met in één van de hoofdrollen de toenmalige Sara Dylan, nu al 40 jaar weer Shirley Noznyski (denk ik).

In het scheidingscontract schijnt opgenomen te zijn dat alle R&C-opnamen met Sara niet meer vertoond mogen worden (of dit volgt juridisch gezien uit 1 of meer van de artikelen in dat contract, behalve de betrokkenen kent niemand dit naar de letter natuurlijk). En Howard Alk heeft Dylan wat problemen met de politie gegeven want hij stierf al snel aan teveel heroïne in de (audio)opname-/filmmontagestudio van Bob waar hij aan films (ook Eat The Document bv) werkte en ook (niet legaal) was gaan wonen.

En tsja, wat doe je als je nog een heleboel oude filmmeuk hebt liggen die je miljoenen heeft gekost en je wil er toch wel weer eens wat aan verdienen en je wil ook dat zekere personen en gebeurtenissen nooit hebben bestaan? Dan neem je (moet je wel Bob Dylan heten natuurlijk) contact op met filmtovenaar Martin Scorsese.

That’s Showbusiness!

The Nature Of Film

The Nature Of Film

p.s.: Wat Stone betreft, kan natuurlijk wel een algemene verwijzing naar (al) het gefrommel op de tour zijn. Dylan was een jonge dertiger en het aanleggen met een vrouw van 19 werd absoluut niet als onzedelijk gezien, ik denk dat Zeppelin en de Stones meer bewondering en afgunst oogstten met hun schoolmeisjes. 16-jarige groupies als Pamela des Barres werden zelf ook “stars”. Het waren andere tijden. Of ook weer niet.