Één van de belangrijkste films van het voorbije decenium, een surrealistisch meesterwerk.
The Room is een film die niet gaat over de dialogen, de bizarre rekwisieten (lepels als symbolisme) noch een film die het moet hebben van een uitstekende mise-en-scène zoals Godard het graag gezien had. Deze film is het product van goddelijke interventie, het is een ervaring die je niet loslaat van begin tot einde. Het is een film zonder waardevolle filosofische inhoud die je filosofisch zal doen nadenken na de climax bereken is. Het is, kortom, een film die je leven zal veranderen. Waar begint The Room en waar eindigt The Room ? Waar slaat die naam alleen al op ? Zovele vraagtekens en zo weinig antwoorden.
Tommy Wiseau (als dat z'n echte naam is) is het creatieve genie hiervoor verantwoordelijk, zelden een man zo enigmatisch fascinerend ontdekt. Wie is hij en waar komt ie vandaan ? Als ie z'n mond opendoet klinkt het alsof ie meerdere beroertes heeft gehad. Anderzijds zijn er aanwijzingen dat het accent die hij spreekt vals zou zijn en het allemaal om een personage zou gaan! In geval dat zou kloppen hebben we hier te maken met een meestertrol die Andy Kaufman nog trots zou gemaakt hebben ware het niet ie dood was.
In de VS geeft ie nog maandelijks screenings die hij persoonlijk bijwoont van deze film 9 jaar na dato. Het heeft daar een soort Rocky Horror Picture Show reputatie opgebouwd met publiekinteractie naar het grote scherm toe.
Veel mensen zullen deze korte review haten die ik zal afsluiten met; bekijk The Room niet met de verwachtingen die je hebt van de gemiddelde film. Er is niks zoals The Room in deze wereld, het is enig in z'n soort in wat voor ervaring het is. (spoiler) Het moment dat de hoofdrolspeler zelfmoord pleegt, zie het als uw eigen spirituele reïncarnatie als mens. Deze film zal uw leven veranderen en maakt u tot een rijker mens, niet onvergelijkbaar met het effect van een pakweg The Shawshank Redemption. 5 sterren.