Opinions

Eigenlijk heeft mijn voorganger alles al perfect verwoord en sluit ik mij daar volledig bij aan. Tevens staat er ook al veel in mijn voorgaande berichten geschreven. Ik blijf het verhaal leuk en interessant vinden, maar nergens kom ik er echt in. Dit heeft mede te maken met het feit dat je op voorhand al voorgeschoteld krijgt wat er gaat gebeuren.

Ergens ben ik blij dat het seizoen voorbij is, het is allemaal vrij langdradig en de eerste en tweede helft van het seizoen zijn gewoon herhalingen van elkaar, met af en toe iets extra's toegevoegd. Nergens word je echt verrast. In het begin van de laatste aflevering had ik wel even een 'wtf momentje', maar gelukkig werd al snel duidelijk dat dit een oud filmpje was. Heel even was ik bang dat we te zien zouden krijgen dat alles één grote grap was geweest. Dat had het nog erger gemaakt.

Ondanks dat het nergens echt spannend wordt, wordt het ook nergens echt slecht. Het horrorgehalte is prima, mogelijk het beste van alle seizoenen. De spanning op zich wordt goed opgebouwd, maar doordat de makers van te voren al hebben gezegd dat er slechts één overlevende is, weet je van te voren al dat zo'n spannend moment gevolgd zal worden met de dood. Dit is denk ik de grootste fout uit dit seizoen geweest. Ik heb het gevoel dat het allemaal zoveel beter was geweest als je het niet had geweten.

De laatste aflevering is ook nergens echt bijzonder, maar zo slecht als die van seizoen 5 vond ik hem niet. In seizoen 5 was ik een week na de finale ijverig op zoek naar de volgende aflevering, toen pas kwam ik erachter dat ik een week eerder naar een finale had zitten kijken. Hier is dat gelijk duidelijk, het wordt 'waardig' afgesloten. De aflevering zelf springt er nergens tussenuit, maar het einde vond ik nog wel leuk en zeer gepast bij dit seizoen.

Al met al kom ik uit op een krappe voldoende, met name omdat het nergens echt slecht wordt. Ik kan nog wel over de acteerprestaties gaan praten, maar deze zijn zoals ik ze gewend ben: van hoog niveau. Cuba Gooding Jr. is een zeer leuke toevoeging en mag wat mij betreft ook ieder seizoen terugkeren. Zoals altijd ben ik wel heel benieuwd naar het volgende seizoen, al weet ik dat het seizoen 2 nooit zal gaan overtreffen.

"Sometimes I wish I was normal."

"Dude, nobody is normal!"

Dit gesprek typeert eigenlijk gelijk ook de hele serie. De hele serie draait om Sam en zijn autisme, maar belicht ook gelijk het feit dat iedereen zo nu en dan afwijkend gedrag vertoont. De serie is op het gebied van autisme en wat het met een familie kan doen zeer realistisch en dat is één van de punten wat deze serie vrij sterk maakt. Op andere vlakken vind ik de serie weer net iets te overdreven, wat het eigenlijk helemaal niet nodig heeft. Paige vind ik bijvoorbeeld geen prettig personage en vind ook dat ze haar veel te uitbundig in beeld hebben gebracht, dit was niet echt nodig. Ze probeert op alle mogelijke manier rekening met Sam te houden, maar vervolgens geeft ze totaal geen gehoor aan het feit dat hij die kaartjes maar onzin vindt en hij zich daardoor vreselijk beperkt voelt door haar. Waarschijnlijk was dit allemaal om het komediegehalte omhoog te krijgen, maar bij mij wekte het meer ergernissen op.

Nu vind ik komedie sowieso niet echt het juiste genre voor deze serie. Ondanks dat ik hier en daar best wel eens met een glimlach heb gezeten, voelde het voor mij meer als een serieuze zaak dan als komedie. Er zijn mensen die daadwerkelijk zo leven, eigenlijk is dat helemaal niet om te lachen. Gezien deze serie dat zeer realistisch in beeld is gebracht, vind ik komedie ongepast. Enfin, ik kan het ergens ook wel weer begrijpen. Het is overigens ook met name de eerste aflevering dat ik af en toe wat moest lachen, daarna werd het geheel wat serieuzer.

Keir Gilchrist zet een geweldige rol neer als autist. Hij speelt zijn rol alsof hij zo ook in het dagelijks leven is, heel knap gedaan! De overige cast doet het eigenlijk allemaal ook redelijk tot goed, maar ik was vooral gecharmeerd van Keir Gilchrist.

Al met al krijgt deze serie gewoon een ruime voldoende, met name door het realistisch in beeld brengen van autisme. Uiteraard zijn er veel vormen van autisme en zal lang niet iedere autist (of vanuit de omgeving) dit herkennen.