Opinions

Ik zie hier veel recensies dat er teveel van hetzelfde in de films zou zitten. Ik heb gister deel 3 gekeken ipv deel 1 en 2 die ik elk jaar kijk met kerst. Maar ik miste om eerlijk te zijn juist 2 factoren die voor mij de Home Alone reeks maakten! En 2 factoren waar ik best waarde aan hechte. Ik vind juist dat het leuk is dat het gaat om een jongen die alleen thuis een aantal boeven bestrijd d.m.v. boobietraps. En dan vind ik het raar dat mensen dan zeggen 'dat is teveel van hetzelfde' ja maar dat is waar Home Alone om gaat!!! Maar goed, ik miste juist de volgende factoren:

Waarom kijk ik Home Alone 1 en 2 elk jaar met kerst? Omdat het kerstfilms zijn! De kerstboom staat opgetuigd, er zijn cadeautjes aan het einde van de film en er wordt best wel wat aandacht besteed aan de kerstgedachte. En de familie gaat op kerstvakantie. En hierin zit nog een belangrijke factor, het "achtergelaten en vergeten" zijn. De ene keer thuis, de andere keer op het vliegveld (waardoor de hoofdpersoon in het verkeerde vliegtuig terecht komt). Deze twee factoren maken voor mij Home Alone en juist deze twee factoren mis ik enorm! Home Alone 3 staat totaal los van kerstmis. Die sneeuwvlokken zijn alleen maar handig voor zijn boobietrap met de trampoline boven de zwempool. Maar buiten dat het sneeuwt, heeft het niks meer te maken met kerst. Het is geen kerstfilm zoals deel 1 en 2. En hij is ook niet echt vergeten ofzo. Zijn ouders zijn gewoon druk werkende lui die moeten werken terwijl hun zoontje ziek is. Sja, maar ze weten wat ze doen en laten hem niet per ongeluk achter ofzo. Deel 2 bevatte alle elementen van deel 1 en was toch op een originele manier neergezet. Deze film bevat bepaalde elementen van deel 1 en 2 en is wel origineel, maar ik mis juist dus de belangrijkste elementen.

Het zijn niet de scenarioschrijvers die dit hebben gedaan. Ken uw klassiekers, Snuf de Hond is veel ouder dan de films. Sterker nog, Snuf de Hond is nog veel ouder dan ikzelf ben. Goh, wat las ik die boeken vroeger graag. Jeugdsentiment. En geloof me, in die tijd dat de boeken geschreven werden (de jaren '50 werden de eerste boeken geschreven), dacht men nog niet heel erg diep na over het thema racisme. Toch werd de serie wel veelal verkocht in christelijke boekhandels. Volgens mij is de grote reden erom dat er soms aan de eettafel gebeden wordt in zowel de boeken als de films. Maar ja...

De reden dat ik deze film slecht vind, heeft niets te maken dat men zich eigenlijk goed aan de boeken houdt in alle delen (want het plot is niet door de scenarioschrijvers van deze films gedaan maar door de boekenschrijver Piet Prins). Maar mijn reden is dat ik de eerste twee films zo goed vond, dat als de regisseur al zo nodig twee andere acteurs moest gebruiken voor de hoofdpersonages, dat hij beter acteurs had kunnen kiezen die op zijn minst zouden kunnen tippen aan de eerste twee. Miriam valt nog wel te pruimen. Maar Tom... deze acteur heeft zijn teksten gelezen en probeert ze gewoon uit zijn hoofd op te dreunen. Misschien hebben ze wel net buiten beeld zelfs zijn teksten opgehouden. Het komt zo ongeloofwaardig over... zo slecht... het acteerwerk is zo dramatisch dat ik nog niet halverwege ben afgehaakt. En mensen die zeggen "Het is een kinderfilm, neem het niet zo nauw" het is wel jeugdsentiment voor vele volwassenen. Dus vaak heb je wel hogere verwachtingen van een verfilming van jeugdsentiment, het is dus niet iets wat alléén kinderen trekt of hoort te trekken maar ook mensen die kind zijn geweest en toen de boeken in handen hielden.

En dan nog een allerlaatste afknapper van deze film waar de regisseur ook wel rekening mee had mogen houden: het speelt zich af eind jaren '40. Ik kan mij niet voorstellen dat tussen het tijdperk waarin Snuf in Oorlogstijd zich afspeelt (1940 tot 1945) en de tijd waarin deze film zich afspeelt 20 jaar zit. Want dan zouden Tom en Miriam ergens in de 30 zijn ofzo. Dus het is logisch: het speelt zich af in de jaren '40 na de oorlog. Maar... spijkerbroeken werden pas door vrouwen gedragen vanaf het begin van de jaren '60 (en toen was dít deel al geschreven!). En geloof mijn ouders maar die de hippietijd meegemaakt hebben, daar had de oude stempel toen nog heel wat moeite mee. Hoe zou het zijn geweest als een jonge vrouw eind jaren '40 een spijkerbroek droeg, 10-15 jaar op de mode vooruit? Zou ze niet zijn uitgemaakt voor dochter van de duivel (Miriam is niet echt bepaald het type om haar reputatie zó te verpesten)? Dus ook het tijdperk is in deze film vreselijk slecht neergezet. Het lijkt eerder jaren '60 dan '40.