Opinions

Mijn eerste Lynch gisteren gezien en wat me het meeste opviel waren de grote contrasten in de film: het zoetsappige suburban leefstijltje vergeleken met de gruwelijke onderwereld die zich erin schuilhoudt, maar ook de acteerprestaties. Denk aan Dennis Hopper, die met zijn aanwezigheid elke scene waar hij in zat opeiste, ten opzichte van de knullige, overgeacteerde (liefdes)scenes van de twee hoofdpersonen (MacLachlan was dan nog wel op niveau wanneer hij niks te zeggen had).

Ik begrijp dat dit Lynchs bedoeling was, en in dat opzicht is hij ook zeker geslaagd. Het gebruik van deze contrasten zorgde er ook voor dat ik sinds de verkrachting uit Clockwork Orange niet zo heb gewalgd van een filmscene ik doel dan op de entree van Dennis Hopper, na een, tot dan toe, rustige en huiselijke sfeer; waarna we meteen het lachwekkende moment te zien krijgen waarop een gigantische, bebaarde, pijprokende houthakker een nieuwe bijl aanschaft. - en ik ben niet iemand die snel geraakt wordt door geweld of sex op het scherm, eerder het tegenovergestelde. Knap werk van Lynch. Het grootste andere pluspunt was de sfeer, gezet door met name de muziek (ik krijg "Blue Velvet" en "In Dreams" nog steeds niet uit mijn hoofd), indrukwekkende fotografie, de geweldig idiosyncratische bijfiguren en natuurlijk Hopper als Frank Booth.

Toch neemt dit niet weg dat het totaalbeeld wat ik heb van de film er één is van een kitscherige, clichématige thriller, met wat overbodige momenten, maar bij vlagen ook genialiteit en verkenning van interessante thema's als machtsvertoon, kwetsbaarheid en "The American Way of Life". Dit wijt ik vooral aan Dern en MacLachlan, die het naar mijn mening niet lukt om 'charmante kitsch' te spelen, waardoor er alleen 'rare, ongemakkelijke kitsch' overblijft en ook het satirische aspect van de film minder goed uit de verf komt. Misschien dat andere acteurs dit beter hadden afgehandeld? Zelf denk ik meteen aan iemand als een jonge Matt Damon of Mark Wahlberg voor Jeffrey en Kirsten Dunst als tegenspeelster Sandy.

Voor mij geen meesterwerk dus, maar vooral dankzij Hopper memorabel en de moeite waard. 3/5



Dan ben ik alleen nog benieuwd of er iemand zo behulpzaam wil zijn om me aan te raden welke van Lynch ik als volgende zal kijken. Hopelijk eentje die me (nog) beter bevalt. (Mulholland Drive?)