Opinions

Het bericht van wendyvortex van 16-10-2014 maakte me erg nieuwsgierig naar deze film. En inderdaad: Wat een heftige film was dit. Hij sloeg bij mij in als een bom en de ellendige, beangstigende atmosfeer met zijn nare personages (dus wat mij betreft goed geacteerd!!!) bleven nog lang na-ijlen. Een klein dorpje met inwoners die niets anders doen dan met elkaar kwaadaardig over anderen roddelen. Ruimte voor "het andere" is er totaal niet. Wel worden er medebewoners voortdurend gepest, gekleineerd, vernederd of seksueel geïntimideerd door een klein groepje dominante simpele zielen. Een heel eng sfeertje daar, alsof de hoogtijdagen van Hitler nog moesten beginnen. Dit alles gelardeerd met ronduit naargeestige beelden van onder meer een varkensslacht. Op de Blu-ray van KinoKontrovers.de staat ook nog als extra een korte documentaire over de première van de film in 1969 in een bioscoop in (of in de buurt van) het dorpje waar de film werd opgenomen. Die documentaire bevat interviews met onder meer bewoners van het dorp inclusief de burgemeester. Het was voor mij een verademing om te zien en te horen dat een geïnterviewde man zei dat hij het goed vond dat die film was gemaakt en dat hij hoopte dat de film mensen aan het denken zou zetten met betrekking tot de ongelooflijke intoleranties jegens alles wat ook maar een beetje "vreemd" of "anders" is, zoals bijvoorbeeld de vermeende homoseksualiteit van het personage Abraham. Wat me nog opviel in deze film was dat de mensen er vaak zonder enige vorm van bescherming werkten met gevaarlijke landbouwmachines. Er werd bijvoorbeeld geklommen op de achterzijde van een draaiende gewashakselaar. Vandaag de dag gewoon onvoorstelbaar. Ook al dat gevaar zorgde voor een akelig eindgevoel. Bah-bah, maar dan zeer positief qua beoordeling van deze film wat mij betreft.

Hè hè..... Dat was twee keer lang wachten. Ik had de Blu-ray al járen klaarliggen (zit in een Steven Spielberg-box, samen met o.a. het sublieme "Duel") en gisteren heb ik Jaws dan eindelijk afgespeeld en dat was dan ook de eerste keer dat ik Jaws te zien kreeg. Ik was er altijd al erg benieuwd naar, zeker omdat enkele familieleden destijds (1975) vertelden dat ze de bioscoop uit waren gerend vanwege al te heftige scènes waarvan hun magen omdraaiden.

Het wachten op de haai in de film kon er na 45 jaar wachten ook nog wel bij. Na een speelduur van maar liefst 1 uur en 21 minuten kwam de mechanische haai voor de eerste keer in de film pas in goed in beeld. De aanloop naar dat moment vond ik echt te lang. Daarna werd het naar mijn idee wat afgeraffeld. De mechanische haai in de film vond ik lachwekkend. Met geopende bek (het tandvlees stak veel te schril af tegen de witte tanden) was het net of dat ding schaterlachte. Het gaf de haai ivoor mij iets clownesks. Ik verbaasde me over de hoge score hier op MM. Voor mij was het een aardige middenmoter.

Op een voor mij uiterst beklijvende wijze beschrijft de film hoe pesten en een verknipte jeugd vol misbruik via intens verdriet tot grenzeloze haat kan leiden. Bij de lachsalvo's van "Joker" in het begin van de film lachte ik luidkeels mee. Later in de film ontlokte "Joker" met zijn lachbuien bij mij oprechte tranen van medeleven. In stilte schaamde ik mezelf gaandeweg dat ik aan het begin van de film luidkeels had zitten lachen. Joker huilde dan eigenlijk wanneer hij lachte. Prachtig en intens geacteerd en op de 4K disc heel erg mooi om te zien en daarom vind ik deze rolprent 5 sterren waard.

Wanneer je jezelf heen kunt zetten over de rijkelijk aanwezige tempex en polystyreen decorstukken (waarvan je door de haarscherpe blu-ray beelden de nepstructuur heel erg goed kunt zien) en aandoenlijk simplistisch in elkaar geknutselde monsters kun je bij volledige overgave aan het verhaal voldoende genieten van dit oudere SF-avontuur. Wanneer je jezelf aan deze tekortkomingen ergert, kun je beter niet kijken.

Als kind, eind jaren zestig, toen we thuis net kleuren TV hadden, had ik de film al eens gezien en wat zat ik toen te rillen bij dat enge, rode, reptielachtige monster met die gespleten tong.

Inmiddels ben ik een kleine 50 jaar verder en heeft de schrik van toen plaatsgemaakt voor een meewarige blik bij het zien van alle kneuterigheid in deze film. Wat voor de schrik van destijds inmiddels in de plaats is gekomen, is een heerlijk vleug nostalgie en feest van herkenning. Daarom geef ik vandaag de dag, voor het huidige kijkplezier dat ik onlangs had, toch nog drie (erg subjectieve) sterren.

Alleen al door de bijzonere landschappen, het heldere kleurgebruik en de mooie spelers heb ik me uitstekend vermaakt met deze film. Hij blijft me nog steeds bij. PRACHTIG!

Erg plezierig wegkijkende biografie over de (voornamelijk jongere jaren) van de half-Nederlandse komiek Hans-Peter Kerkeling. Duidelijk met veel zorg en liefde gemaakte film.