Quiz Me Quick - Season 1 (2012)

Meer dan geslaagde serie van Bart de Pauw rond een quizploeg, bestaande uit een zootje ongeregeld: een quizlegende met een huizenhoog trauma; een werkloze dromer die zelf niet beseft dat hij maar wat aanmoddert; een leraar geschiedenis die zijn beste tijd gehad heeft en de weg kwijt is geraakt in de drank; een uitbater van een haast op de fles gaande fotozaak, die door z'n vrouw constant onheus wordt bejegend; en een licht mentaal gehandicapte jongeman met een fantastisch geheugen voor films en muziek. De humor ligt me wel, een frisse afwisseling tussen volkse humor en wat gekkere omstandigheden, waarbij vooral de diversiteit van de hoofdfiguren me weet te charmeren. We zien naast de vijf quizzers, Joy Anna Thielemans (bij de soap-fan vooral bekend uit Thuis) in, voor zover ik weet, de enige goeie rol die ze ooit heeft gespeeld (en nu staat het iedereen uiteraard vrij om mij te verbeteren), Clara Cleymans als mysterieuze, sexy nymfomane en Liesa Naert, Tine Embrechts en Kevin Janssens die gewoon hun heerlijke zelf zijn. Stefaan Degand gooit er bovendien met zijn indrukwekkende gestalte en manier van doen nog een schepje absurdisme bovenop. Het merendeel van de aandacht gaat echter uit naar de vijf hoofdpersonages, een mengelmoes van routiniers en jong geweld. Niet alleen de routiniers (Dirk Van Dijck, Tom Audenaert en de machtige Jos Verbist) spelen de pannen van het dak, ook nieuwkomers Wietse Tanghe (ook bekend van In Vlaamse Velden) en Pieter Piron doen het meer dan behoorlijk, Piron in het bijzonder. Hij weet zijn personage met veel gevoel uit te beelden, wat me geregeld kippenvel bezorgde. Alles goed en wel beschouwd één van de beste Vlaamse TV-reeksen die ik ooit heb gezien. 4,5 sterren

Steengoede serie met acteerwerk van hoog niveau door zowat iedereen, bijzondere vermelding voor Tine Embrechts als bazige vrouw van de Luc. En ook wel Kevin Janssens die zaken als "antananarivo" dan weer wel weet. Verhaal weet op onwaarschijnlijke maar toch heel natuurlijk aanvoelende wijze een zeer uiteenlopende groep van mensen bij mekaar te brengen in wat één van de leukste hobby's sinds mensenheugenis mag genoemd worden, quizzen. Maar het gaat verder dan dat, het quizzen is maar een kapstok om diverse levensverhalen verteld te krijgen. En daar slaagt de serie wonderwel in.

Kwissen is een goed onderwerp voor een serie. Het zorgt voor een spelelement en het geeft de vijf hoofdpersonages een doel: het halen van de Superprestige. Alles in lijstjes gieten en van buiten leren - listomanie - kan een obsessie worden. Iemand kan een wandelende encyclopedie worden van triviale feiten, van wist-je-datjes. Een fanatieke kwisser kan autistische trekjes hebben. De vijf hebben ook nog een leven buiten het kwissen. Hun partners, hun privé- en beroepsperikelen, zorgen voor nevenintriges en voor psychologische onderbouwing. Er zitten enkele flashbacks in verwerkt, met name rond het "paard van Parijs". Het fragment uit de IQ-quiz lijkt echt, maar is geënsceneerd. De stem van Herman Van Molle is erin te horen. In de laatste aflevering heeft deze god der quizmasters een gastrol. Ook de dagdromen van Nick zijn leuke intermezzo's. Tussen de verschillende verhaallijnen wordt soms aan crosscutting gedaan om heen en weer te springen tussen simultane gebeurtenissen. Het speelt zich af in alledaagse milieus: een café, een school, een beschutte werkplaats, een kleine onderneming... De vijf teamleden zijn goed gecast. Ze hebben een kop die goed bij hun personage past. Bij de vrouwelijke tegenspelers springt Clara Cleymans eruit als de intelligente nymfomane. Ook opvallend is Joy Anna Thielemans, die zich vijf jaar geleden plots uit het publieke leven terugtrok. Bart De Pauw gaf zichzelf de rol van een een arrogante pestkop in een geel trainingspak. Tijdens de aftiteling is een stadsbeeld van Tienen te zien met de twee middeleeuwse torens. Er komen ook stationsborden in voor van onooglijke Belgische dorpjes. Als afsluiter nog een kwisvraag: Wie zong in 1962 het liedje Kiss Me Quick? Elvis Presley.