Kishibe no Tabi (2015)

Ik vind het een heel bijzondere film. Mooi, origineel, gevoelig, boeiend en een film die je even buiten de werkelijkheid plaatst. Ik kijk graag naar Japanse films en dit is zeker één van de beste die ik heb gezien. Een 9. 4,5*

Het punt van deze film is dat ik er niet in mee kon gaan, althans niet in de premisse, zelfs niet op metaforisch niveau en dan houdt het snel op. Ook al is de film heel mooi belicht (veelal met tegenlicht dat toch zacht aandoet), fijn ingetogen geacteerd en hier en daar sfeervolle plaatjes van kleine dorpjes. Maar de personages boeiden me matig, hetgeen ze deden en hen overkwam eigenlijk ook steeds minder. 2,0*.

Een mooi sereen portret zoals ik de Japanse cinema graag zie. De premisse lijkt simpel, is het eigenlijk ook, want zonder het woordelijke verhaal wijst niets erop dat de echtgenoot van Mizuki is overleden. Je zou dan verwachten dat enkel zij haar dode man ziet zoals in The sixth sense, maar dat is hoegenaamd niet het geval. Iedereen ziet haar man. Ik heb de film nooit zo ervaren. Ik zag een ingetogen drama tussen twee partners die elkaar verloren waren (letterlijk), maar opnieuw naar elkaar op zoek zijn. Dit aan de hand van reis waar de man zijn mooiste herinneringen heeft aan gekoppeld. Een film met zeker mooie momenten en ontmoetingen. Daar bij die waterval wordt het weer even spiritueel of mythologisch, maar ook daar gaat Kurosawa niet echt verder. Een beetje jammer eigenlijk, maar voor de rest best wel genoten van deze fijne rustige film.