The Call (2020)

Timothy Woodward Jr. maakt het maar niet waar, jammer genoeg voor hem zijn de reacties van het kijkende publiek matig. De hoogste beoordeling is American Violence (2017) met een 2,86 op Moviemeter. En dat terwijl hij al over meer dan 10 films de regie heeft gevoerd. Linda "Lin" Shaye mag ik nog steeds graag als actrice zien spelen, ook in deze film voert zij de boventoon met haar filmman Tobin Bell, bekend als de sadistische seriemoordenaar Jigsaw in de gehele Saw-filmreeks, hier met zijn tweetjes het echtpaar Cranston vormend. "The Call" is helaas weer één van de vele horrorfilms die tegenwoordig op lange rij worden uitgebracht en deze voegt niet echt veel toe aan het genre. Het verhaal is aardig, de oudere acteurs spelen hun rollen goed en de jeugd hobbelt er wat achteraan. Slecht is het niet maar om deze aan te bevelen aan andere filmliefhebbers van dit genre? Een 6 voor het geheel.

Afschuwelijke slechte film. Wat een goedkope prularia. En dan die twee oudjes die juist wel in goede horror films hebben gespeeld moeten zich schamen. Die ene zat in SAW. En die andere in Insidious. Dit is echt geen aanrader. Alleen kijken als je chagrijnig wilt worden. Dit is geen B film, maar nog veel slechter.

Aardig. Uiteraard geen film die hoge ogen gooit bij het merendeel van het publiek. Dat maken de reacties al meteen duidelijk, maar daarnaast had ik ook niet verwacht dat dit voor veel mensen aan zou slaan als ik de eerste op de aardbol was die deze film keek. Voor mij is het lekker kleurrijk en snel vermaak. Twee grote namen qua casting binnen horror bundelen de krachten om er wat uit te krijgen. Shaye en Bell zijn ondertussen geen nobodies meer. Jammer dat ze, ondanks dat beide leden goed acteren, niet echt de drive van de film kunnen vormen. Het zijn eigenlijk wat saaie slechteriken die niet de angst op kunnen wekken waar Woodward Jr. opzoek naar lijkt te zijn. Qua stilering chaotisch maar treffend. Veel bombarie, pacing en gebeuren. De film staat in principe nooit stil en kent conceptueel ook nog wat leuke dingetjes. Toch wordt er nooit de tijd genomen om dit naar behoren uit te werken, want na de inleiding die maar matig aan elkaar wordt gelijmd gaan de registers nagenoeg meteen open en keert de rust nooit meer terug. Vermakelijk is het wel, qua decoratie meer dan creatief en Woodward Jr. gooit er genoeg kleurtjes tegenaan. Toch is het niet echt een sfeervolle of beklijvende film, gewoon eentje waarin de passie te ruiken valt maar niets meer mee wordt gedaan om er ook wat noemenswaardigs van te maken. Meer focus en wat meer rust hadden wonderen kunnen doen, maar voor wat het nu is loopt het vlot en vermaakt 't ten alle tijden. Als het er dan ook nog uitziet als een film die echt aan mij besteedt is kom je een eind. Leuk.