Lord of Illusions (1995)

Flesh is a trap and magic sets us free De director's cut gezien. Deze occulte horrorfilm ooit in de jaren '90 gezien maar kon me niet meer herinneren hoe het allemaal verliep. Een sleazy detective in marcelleke wordt op het spoor gezet van een sekte, die zich voorbereidt op de wedergeboorte van hun leider, die quasi goddelijke krachten bezit. Het verhaal is nogal een hutsepot tot op het belachelijke toe, en de acteurs spraken me weinig tot de verbeelding. Het verhaal is echter mysterieus genoeg om de aandacht tot het einde vast te houden.

Barker bracht met deze "Lord of Illusions" een voor jaren '90 begrippen behoorlijk gore horror. De effecten van de illusies zien er nog best sterk uit. De zwaardenscene is prachtig in beeld gebracht en ook het einde met o.a. in drijfzand wegzakkende mensen en een helleput zag er niet verkeerd uit. De casting van Daniel von Bargen als de kwaadaardige persoon in dit verhaal is wel goed gedaan. Hij weet in de beginsequentie imponerend over te komen en ook tegen het einde weet hij goed in zijn rol te blijven. Het is alleen zo jammer dat we hem zo'n groot gedeelte van de film moeten missen vanwege D'Amour's onderzoek, de opbloeiende liefde tussen hem en Janssen's personage en de fake death van Swann. Dit middenstuk duurt me iets aan de lange kant. Dit komt ook omdat weinig personages me aanspreken, daar Bakula's personage nogal standaard is en Janssen's personage al helemaal plat is. Kevin O'Connor kwam dan nog het beste uit de verf, maar ook zijn subplot met zijn mateloze liefde voor Janssen komt wat ongeloofwaardig over. Een film die voor de horrorliefhebbers nog best goed te doen is en die vooral weet uit te blinken met de special fx. De rest er rondom is wat aan de lange kant. Ik heb zelf de gewone cut gezien en ik vond die al lang genoeg (vraag me af of die 10 minuten in de directur's cut nou nog zoveel zal bijdragen).

Matig. Teleurstellende film van een regisseur die zeker niet onbekend is. Na Hellraiser had ik volledig vertrouwen in Barker, ondanks dat ik al wist dat deze film niet echt leek op Hellraiser. Niettemin hoopte ik dat Barker zijn sterke elementen weer kon herhalen, maar dat wist deze film niet te doen. Toch waren de eerste 10 minuten best leuk te noemen. De opening knalt lekker door en de gekte sluipt meteen de film in. Lekker veel gedoe met een lekkere flow. Ik kon het best behappen, maar de film slaat daarna een rustiger pad in. Ik keek de director's cut, en de 110 minuten die na de opening volgen zijn toch beduidend minder interessant. Het acteerwerk is om te beginnen matig en zowel de good guys als de bad guys weten geen moment interessant of intrigerend te zijn. Qua sfeer mag Lord of Illusions niet eens in de schijn staan van een Hellraiser. Ondanks dat er aardige beelden inzitten die de sfeer wel versterken, lijkt deze film zich toch iets meer op de cheese te mikken en dat werkt nadelig. Het verhaaltje zelf is aardig, maar ik zal toegeven dat ik geen fan ben van horror die rondom detectivewerk draait en ook hier wordt het niet bepaald bijzonder uitgewerkt. Een beetje onderzoek doen en wat hintjes volgen die steeds naar een weinig verheffende scene leiden gaat uiteindelijk vervelen. Pas richting de finale begint de film weer los te komen. Vooral omdat het weer aardig het pad van de gekte begint te bewandelen, iets dat de film als geheel naar boven trekt, en ontbrak tijdens een groot deel van de film. Tijdens het gedeelte waar de gekte echt ontbreekt weten de sfeer en het verhaal het als geheel te weinig te compenseren, dus de finale was best een verademing te noemen. Niettemin duurt het met 2 uur erg lang en wacht je als kijker op leuke scenes die nooit echt komen. Enkele grappige effecten tussendoor ten spijt. Geweldige opening, bevredigende slotfase, en daar eindigt het weer voor mij.