La Terza Madre (2007)

Meer hysterie dan mysterie in het laatste deel van Dario Argento's "Three Mothers"-trilogie. Een grote teleurstelling waarin Argento meer heeft gekozen voor expliciete gore dan voor sfeer en inventiviteit. Liefhebbers van gore komen hier redelijk aan hun trekken, maar net als in Inferno ontbreekt het hier aan suspense en aan een samenhangend scenario. Het verhaal rondom een urn waarmee studente Sarah [Asia Argento] de meest gevaarlijke van de 'drie moeders' bevrijdt is een excuus voor een hoop bloederigheid, vooral in de even spectaculaire als dwaze finale. De geest van Sarahs moeder wordt gespeeld door Asia Argento's moeder Daria Nicolodi, in case you cared...

Ik wist eigenlijk niet eens dat deze regisseur nog zoveel films had gemaakt. En allemaal horror zo te zien. Ik ken een paar oude films met muziek van Keith Emerson en Goblin. Dat was ook de reden dat ik die wilde zien. Slechte films met slechte acteurs en een slecht verhaal maar met mooie muziek en mooie decors en belichting. Overigens lees ik nu dat dit wel precies de eerste twee films zijn van een trilogie, waarvan dit nummer drie is. Met La Terza Madre zijn we nu zo'n dertig jaar later. We zijn in het digitale tijdperk aangekomen. En daarmee zijn de decors en de belichting niet meer zo bijzonder als destijds. En ook de muziek is niet meer wat het geweest is. Maar de acteurs zijn wel beter geworden. En dat geldt ook voor het verhaal. Al moet je daar dan ook weer niet al te veel van verwachten. Er zitten nog steeds zat ongeloofwaardigheden in. En er is een hoop goedkoop effectenbejag. En tenslotte voelde met name het einde van deze film toch wel ineens erg plotseling en afgeraffeld aan. Moesten we daar nou zo lang naar toewerken? Dario Argento is misschien door de jaren heen een iets betere filmmaker geworden. Maar deze film is niet meer zo bijzonder als de films van toen. Daar heeft hij dan weer ingeleverd.